Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μία διαφορετική οπτική για το σεξ, με περίεργες αντιλήψεις. Μάλιστα ο Δημόκριτος πίστευε ότι οι άνθρωποι παίρνουν την ίδια ευχαρίστηση από το… ξύσιμο, όσο και από το σεξ.

Ο Αριστοτέλης αναρωτιόταν γιατί οι άνθρωποι ντρέπονται να παραδεχτούν ότι τους αρέσει η σεξουαλική συνεύρεση, ενώ δε συμβαίνει το ίδιο με το ποτό ή το φαγητό. Μήπως αυτό οφείλεται στο γεγονός, αναφέρει στα Προβλήματα, ότι επιθυμούμε πράγματα που θέλουμε οπωσδήποτε να αποκτήσουμε –με ορισμένα από αυτά να είναι απαραίτητα για τη ζωή- ενώ η σεξουαλική επιθυμία δεν είναι ζωτικής σημασίας;

Ο Επίκουρος –ναι, αυτός που θεωρεί την ευχαρίστηση ως το νόημα της ζωής- δήλωνε ότι το σεξ δεν έχει κάνει ποτέ καλό σε κανέναν και ότι κανείς θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένος αν δεν του έχει κάνει κακό.

Πλανήτης Αντίχθων: H «δεύτερη Γη» που έψαχναν οι αρχαίοι Έλληνες στο ηλιακό σύστημα

Ο Αντίχθων είναι σώμα του ηλιακού συστήματος με μάζα ίση με αυτή της Γης, την ύπαρξη του οποίου υπέθεσε ο Έλληνας φιλόσοφος Φιλόλαος στο μη γεωκεντρικό κοσμολογικό του μοντέλο, στο οποίο όλα τα σώματα στο Σύμπαν περιστρέφονται γύρω από ένα Κεντρικόν Πυρ.

Σύμφωνα με τον Φιλόλαο και τους Πυθαγόρειους, εφόσον οι πλανήτες αποτελούνταν από αιθέρια ύλη με ελάχιστη ή καθόλου πυκνότητα, η Αντίχθων, αυτή η αντί-γη, η οποία αποτελούνταν από τα ίδια υλικά με τον πλανήτη Γη, εξισορροπούσε το κέντρο ισορροπίας του σύμπαντος.

Μια αρχαία συνταγή για τον λόξυγκα

Ο λόξυγκας ( ή λόξιγκας ) είναι ανακλαστική κίνηση που προκαλείται από ανεξέλεγκτες συσπάσεις του διαφράγματος, με μικρές εισπνοές αέρα και έχει ως αποτέλεσμα χαρακτηριστικό ήχο.

Η διάρκεια του λόξυγκα είναι από 5 - 15 λεπτά, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις διαρκεί πολύ περισσότερο και είναι ενοχλητικός. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο λόξυγκας δεν προκαλεί προβλήματα. Σε λίγες περιπτώσεις ο λόξυγκας αποτελεί αντίδραση σε ασθένειες. Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για την ετυμολογία της λέξης. Μία από αυτές υποστηρίζει πως προέρχεται από: λώξυγγας <κλώξυγγας< κλῶξος (< κλώζω=κρώζω, κακαρίζω) + λύγξ [γενική: λυγγός< λύζω (=ἔχω λόξυγγα)]

Οι δέκα τρόποι ευτυχίας που δίδασκαν οι Αρχαίοι Έλληνες

Όπως πίστευε ο Επίκουρος, ο άνθρωπος είναι κάτι μεγάλο και πολύτιμο. Την ευτυχία, τη μακαριότητα, την έχει μέσα του, φτάνει να παραμερίσει όσα τον ενοχλούν και του κάνουν κόλαση τη ζωή. Εδώ σας δίνουμε 10 μικρά αλλά πολύτιμα μαθήματα ευτυχίας που μας δίνουν οι αρχαίοι πρόγονοι μας!

Ο ξεχασμένος προϊστορικός οικισμός της Ραφήνας που χρονολογείται από την εποχή του χαλκού. Τα σπίτια είχαν στο κέντρο εστία για μαγειρική και θέρμανση (drone)

Ο καθηγητής Δημήτριος Θεοχάρης θεωρείται ένας από τους «πατέρες» της προϊστορικής αρχαιολογίας στην Ελλάδα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ήρθε αντιμέτωπος με μια σπουδαία ανακάλυψη. Εντόπισε έναν προϊστορικό οικισμό, νότια της σημερινής παραλίας Μαρίκες στην Ραφήνα, που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ελλαδικού πολιτισμού.

Ο οικισμός μεταγενέστερα ονομάστηκε Ασκηταριό και χρονολογείται από την εποχή του χαλκού. Εκτιμάται ότι χτίστηκε κατά την 3η χιλιετία π.Χ. Όπως αναφέρει στο βιβλίο της η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Παντελίδου Γκόφα, μετά τα πρώτα χρόνια της εποχής του χαλκού, στην πρωτοελλαδική περίοδο οι κάτοικοι της Αττικής αυξήθηκαν, έχτισαν νέους οικισμούς και στράφηκαν κυρίως προς τη θάλασσα. «Οι άνθρωποι καταλαμβάνουν τώρα όχι μόνο την ακτή αλλά και τα άκρα. Έτσι, εξηγείται η δημιουργία του Ασκηταρίου που είναι σε ύψωμα λίγα μέτρα μακριά από τη θάλασσα.

Ο σοφός στρατηγός του Τρωικού πολέμου που λιθοβολήθηκε ως προδότης. Ο Αγαμέμνων συνωμότησε εναντίον του Παλαμήδη, με τη βοήθεια του Οδυσσέα. Ο ρόλος του Αχιλλεα

Στον διάσημο πίνακα του ζωγράφου Ρέμπραντ Χάρμενσοον, ο Αγαμέμνων επηρεασμένος από τον Οδυσσέα, καταδικάζει τον σημαντικότερο στρατηγό του σε θάνατο. Ο Παλαμήδης είναι γονατισμένος μπροστά στο βασιλιά των Μυκηνών λίγη ώρα πριν τον λιθοβολήσουν για εσχάτη προδοσία.

Ο Παλαμήδης έλαβε μέρος στην Τρωική εκστρατεία και ήταν ο γιος του Ναυπλίου και της Ισιόνης. Ήταν ένας πανέξυπνος νέος και εφευρέτης και είχε συμβάλει στη συμπλήρωση του αλφαβήτου, στα μαθηματικά και σε πάρα πολλούς επιστημονικούς τομείς.

Οι πρώτες αναφορές για τη σταφίδα από το 800 π.Χ.!

Ομήρου Οδύσσεια Η’ (115-130). Ο Οδυσσέας στο νησί των Φαιάκων, πηγαίνοντας στο παλάτι του Αλκίνοου (μετάφ. Ν. Καζαντζάκη – Ι. Κακριδή)

115 ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι.
τάων οὔ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐδ᾿ ἀπολείπει χείματος οὐδὲ θέρευς, ἐπετήσιος: ἀλλὰ μάλ᾿ αἰεὶ Ζεφυρίη πνείουσα τὰ μὲν φύει, ἄλλα δὲ πέσσει.

Ηρόδοτος : Ιστορικές αναφορές για την Μακεδονία

1. ΗΡΟΔΟΤΟΣ

Κλειώ

56.1 τούτοισι ἐλθοῦσι τοῖσι ἔπεσι ὁ Κροῖσος πολλόν τι μάλιστα πάντων ἥσθη, ἐλπίζων ἡμίονον οὐδαμὰ ἀντ᾽ ἀνδρὸς βασιλεύσειν Μήδων, οὐδ᾽ ὦν αὐτὸς οὐδὲ οἱ ἐξ αὐτοῦ παύσεσθαι κοτὲ τῆς ἀρχῆς. μετὰ δὲ ταῦτα ἐφρόντιζε ἱστορέων τοὺς ἂν Ἑλλήνων δυνατωτάτους ἐόντας προσκτήσαιτο φίλους, 
56.2 ἱστορέων δὲ εὕρισκε Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους προέχοντας τοὺς μὲν τοῦ Δωρικοῦ γένεος τοὺς δὲ τοῦ Ἰωνικοῦ. ταῦτα γὰρ ἦν τὰ προκεκριμένα, ἐόντα τὸ ἀρχαῖον τὸ μὲν Πελασγικὸν τὸ δὲ Ἑλληνικὸν ἔθνος. καὶ τὸ μὲν οὐδαμῇ κω ἐξεχώρησε, τὸ δὲ πολυπλάνητον κάρτα.   
56.3 ἐπὶ μὲν γὰρ Δευκαλίωνος βασιλέος οἴκεε γῆν τὴν Φθιῶτιν, ἐπὶ δὲ Δώρου τοῦ Ἕλληνος τὴν ὑπὸ τὴν Ὄσσαν τε καὶ τὸν Ὄλυμπον χώρην, καλεομένην δὲ Ἱστιαιῶτιν· ἐκ δὲ τῆς Ἱστιαιώτιδος ὡς ἐξανέστη ὑπὸ Καδμείων, οἴκεε ἐν Πίνδῳ Μακεδνὸν καλεόμενον· ἐνθεῦτεν δὲ αὖτις ἐς τὴν Δρυοπίδα μετέβη καὶ ἐκ τῆς Δρυοπίδος οὕτω ἐς Πελοπόννησον ἐλθὸν Δωρικὸν ἐκλήθη.

Μέγας Αλέξανδρος : Μάχη της Περσίδας πύλης (330 Π.Χ.)

'Ως μάχη της Περσίδας πύλης αναφέρεται στο πλαίσιο της πανελλήνιας εκστρατείας του Μεγάλου Αλέξανδρου κατά της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών η μάχη που έδωσε ο Αλέξανδρος στο πέρασμα της Περσίδας πύλης, στη διάρκεια της εισβολής και κατάληψης των βασιλικών πόλεων της Περσίδας, πόλεων αναπόσπαστα δεμένων με την κυριαρχία επί της Περσίας. Ηγετικά πρόσωπα : Έλληνες (Βασιλιάς Αλέξανδρος Γ´, Παρμενίων, Φιλώτας), Πέρσες (στρατηγός Αριοβαρζάνης).

Η Περσίδα Πύλη ήταν το αρχαίο όνομα του περάσματος που είναι γνωστό ως Tang-e Meyran, που συνδέει τη πόλη Yasuj με την Sedeh στα ανατολικά, διασχίζοντας τα σύνορα των σύγχρονων επαρχιών Kohgiluyeh va Boyer Ahmad και Fars, περνώντας νότια από το όρος Kuh-e-Dinar.

Μια ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ιστορία απ’ την Αρχαία Ελλάδα που θα πρέπει να βάζει σε ΣΚΕΨΕΙΣ τους σημερινούς Έλληνες…

Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν πολλές διδακτικές ιστορίες, με τις περισσότερες να προέρχονται από πραγματικά γεγονότα.

Μια από τις ιστορίες που ήταν κατά πάσα πιθανότητα αληθινές ήταν και μία με πρωταγωνιστή τον Κλεάνθη, έναν σημαντικό στωικό φιλόσοφο από την Άσσο της Τρωάδος (330 π.Χ. – 232 π.Χ.).

Ποιος ήταν ο δρομέας που έδωσε την ζωή του για να φέρει το ιερό πυρ των Δελφών στις Πλαταιές!

Καλοκαίρι του 479 π.Χ. και η Μάχη των Πλαταιών  μόλις έχει τελειώσει... Οι Έλληνες για μια φορά ακόμα κατάφεραν να αναχαιτίσουν τους Πέρσες εισβολείς. Οι εναπομείναντες Πέρσες παίρνουν την άγουσα για την επιστροφή αφήνοντας πίσω τους ερειπωμένους Ναούς, καμένα Ιερά Άλση και κατεστραμμένους Βωμούς.

Οι Έλληνες με κοινό ψήφισμα αποφασίζουν για πενήντα χρόνια να μην τα αναστηλώσουν ώστε οι επόμενες γενιές να μην ξεχάσουν την βαρβαρότητα τους… Οι Πλαταιείς όμως πρέπει να εξαγνίσουν την Πόλη από το μίασμα που άφησαν πίσω τους οι βάρβαροι. έχουν μολύνει το πυρ που έκαιγε στον βωμό της. Το μίασμα θα φέρει κακοτυχία, λιμούς, δεινά.