Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

Τα χερσαία μέσα μεταφοράς στην Αρχαία Ελλάδα

Κατά την αρχαιότητα οι συνηθισμένοι λόγοι μετακίνησης των ανθρώπων ήταν ο πόλεμος, η λατρεία, το εμπόριο και οι πολιτικές αποστολές. Για να μπορέσει κάποιος να μετακινηθεί στη στεριά εκείνη την εποχή είχε να επιλέξει ανάμεσα στην πεζοπορία και στη χρήση υποζυγίου ή άμαξας. Όταν κάποιος επέλεγε να μετακινηθεί ιππεύοντας, τότε συνήθως χρησιμοποιούταν είτε μουλάρι είτε γάιδαρος, καθώς ήταν αρκετά σπάνια η χρήση του αλόγου στις χερσαίες μεταφορές.

Τι «κρύβουν» τα ονόματα των θηλυκών θεών

Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν ονόμαζαν ποτέ τίποτα στην τύχη, έτσι και στους θεούς τους που για αυτούς συμβόλιζαν τις εκφάνσεις και τις αρετές που περιέχει η μία και μοναδική Θεία Ουσία έδιναν τις κατάλληλες ονομασίες οι οποίες ήταν στην κυριολεξία πνευματικοί κώδικες.

Ήρα: Γιά το όνομα τής σεπτής Βασίλισσας των Θεών δύο είναι οι σοβαρότερες ετυμολογικές εκδοχές. Είτε προέρχεται από την δασυνόμενη λέξη «ώρα», η οποία πρωτίστως υποδηλώνει την «χρονική περίοδο», είτε από την επίσης δασυνόμενη λέξη «ήρως», που σημαίνει «ήρωας», οπότε Ήρα είναι είτε η χρονική περίοδος είτε η ηρωίδα. Το όνομα απαντά και ως Ήρη ή Ηρώ.

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Η στάση του Μεγάλου Αλεξάνδρου απέναντι στις γυναίκες

Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε αναφερθεί,, ανάμεσα στα άλλα, στους γονείς του Μεγάλου Αλεξάνδρου και στην επίδραση που είχαν πάνω του. Ο πατέρας του Αλεξάνδρου ήταν τελείως διαφορετικός χαρακτήρας από αυτόν.

Ο Φίλιππος διασκέδαζε με γυναίκες του λαού, με εταίρες ή και αιχμάλωτες ακόμη. Η αντίδραση του Αλεξάνδρου στο θέμα αυτό εκδηλώθηκε έμμεσα, σε όλα τα χρόνια της εφηβείας του με την πλήρη αδιαφορία του προς το γυναικείο φύλο.

Η αδιαφορία του για τις γυναίκες ανησύχησε τους γονείς του, οι οποίοι αποφάσισαν να του στείλουν στον κοιτώνα του, την όμορφη Θεσσαλή εταίρα Καλλιξένη.

Η αρχαιότερη συνταγή μαγειρικής!

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι όφειλαν τις μαγειρικές τους γνώσεις σε έναν ποιητή και φιλόσοφο. Το πρώτο βιβλίο μαγειρικής που γράφτηκε ποτέ στην Ελλάδα είχε τον τίτλο Ηδυπάθεια και χρονολογείται περίπου στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Συγγραφέας ήταν ο Συρακούσιος ποιητής και φιλόσοφος Αρχέστρατος.

Ο Αρχέστρατος θεωρείται ο πατέρας της γαστρονομίας και μάλιστα είναι ο πρώτος που αναφέρει τη συγκεκριμένη λέξη στο βιβλίο του αλλά και εκείνος για πρώτη φορά θεώρησε τη μαγειρική ως τέχνη.

Ουσιαστικά, η Ηδυπάθεια ή Δειπνολογία ή Γαστρονομία είναι ένα ποιητικό έργο από το οποίο διασώζονται μόνο 300 στίχοι. Σε αυτό το έργο, ο Αρχέστρατος αφιερώνει εκτενή κεφάλαια στα όσπρια, το ψάρι και το κρασί και ταυτόχρονα καταγράφει τους κανόνες της μαγειρικής, δίνοντας στην κουζίνα της εποχής του ορισμένα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που αποτελούν διαχρονικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κουζίνας. Θέτει λοιπόν πέντε κανόνες που για εκείνον πρέπει να ακολουθούνται αυστηρά από όποιον θέλει να ασχοληθεί με τη μαγειρική.

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

Τερμησσός η Μείζων

Η Μείζων Τερμησσός ήταν μία από τις ισχυρότερες πόλεις της Πισιδίας κατά την Αρχαιότητα. Έχει ταυτιστεί με τα ερείπια ενός αρχαίου οικισμού που βρίσκεται σε ορεινή δασώδη περιοχή πλούσια σε πανίδα, στο Güllük Dağ, το αρχαίο όρος Σόλυμος. Η δύσκολα προσβάσιμη αυτή θέση βρίσκεται κοντά στο σύγχρονο χωριό Güllük, σε υψόμετρο 1.000 μ. περίπου, 35 χλμ ΒΔ της Αττάλειας.1

Όταν ο νεαρός Ηρόδοτος έφτασε στην Αίγυπτο

Γύρω στα 449 π.Χ ο νεαρός Ηρόδοτος βρίσκεται στην Αίγυπτο, εκτελώντας μεσιτείες εκ μέρους των Αθηναίων.

«Αλλά στη Μέμφιδα άκουσα και άλλα πράγματα κουβεντιάζοντας με τους ιερείς του Ηφαίστου· και μάλιστα, πήγα και στη Θήβα και στην Ηλιούπολη γι᾽ αυτόν ακριβώς τον σκοπό, επειδή ήθελα να μάθω αν εκεί θα συμφωνούσαν με αυτά που μου είπαν στη Μέμφιδα· γιατί οι Ηλιουπολίτες λέγεται ότι είναι οι πιο μορφωμένοι από τους Αιγύπτιους.

Όσο για τα ανθρώπινα πράγματα, είπαν και συμφώνησαν μεταξύ τους ότι απ᾽ όλους τους ανθρώπους πρώτοι οι Αιγύπτιοι ανακάλυψαν το έτος και χώρισαν τις εποχές του σε δώδεκα μέρη. Είπαν μάλιστα ότι την ανακάλυψη αυτή την έκαναν από τα άστρα. Και λογαριάζουν, μου φαίνεται, σωστότερα οι Αιγύπτιοι από τους Έλληνες, επειδή οι Έλληνες, για να συμφωνούν οι εποχές, προσθέτουν κάθε δεύτερο χρόνο ένα παραπανίσιο μήνα, ενώ οι Αιγύπτιοι, χωρίζοντας τον καθένα από τους δώδεκα μήνες σε τριάντα ημέρες, προσθέτουν στο κάθε έτος πέντε ημέρες πάνω από τον αριθμό του, και έτσι σ᾽ αυτούς ο κύκλος των εποχών έρχεται και συμφωνεί.

Η Παλαιολιθική και Νεολιθική ζωή στην Ελλάδα

Η Αιγηίδα ήταν η ενιαία ξηρά, που κάλυπτε το Αιγαίο πέλαγος και μεγάλο μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας, περίπου πριν 2.000.000 χρόνια. Περιλάμβανε σε πολλά σημεία τμήματα εδάφους ολόκληρης της Ελλάδας, μαζί με τμήματα του Αιγαίου, που τότε ήταν στην πλειονότητά του ξηρά, και τη δυτική Μικρά Ασία, αλλά σε ενδιάμεσα σημεία της Αιγηίδας υπήρχαν διαμορφωμένα και διάφορα θαλάσσια μέρη ή λίμνες.

Η περιοχή της Ελλάδας, κατά την Ύστερη Κρητιδική εποχή εμφανίζει, σιγά-σιγά, τη πρώτη της μορφή, αλλά ακόμα τα νησιά του Αιγαίου δεν είχαν διαμορφωθεί. Η πρώτη αυτή μορφή περιλάμβανε μια ενιαία ξηρά: Αυτή της Αιγηίδας.

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018

Η αρχαία ελληνική κανδήλη

Τα νησιά των Κυκλάδων, που κατοικούνται από ανθρώπους εδώ και 300.000 χρόνια, τουλάχιστον, είναι πλούσια σε ορυκτά, μεταλλεύματα σιδήρου και χαλκού, και, πριν από 9.000 χρόνια, τουλάχιστον, οι τεχνίτες τους δημιούργησαν πέτρινα (κ.α.), όμορφα αγγεία και μυστηριώδη μαρμάρινα είδωλα – τα γνωστά ως «κυκλαδικά» (έργα τέχνης με ονομασία προέλευσης), που ακόμη δεν έχουμε εξηγήσει ακριβώς την χρήση και την λειτουργία τους…

Αυτά τα μαρμάρινα αντικείμενα φαίνονταν προορισμένα για τάφους. Ευρέθησαν σε ταφικές τοποθεσίες, σε ποικίλες ποσότητες και μορφές - υποδηλώνοντας κοινωνική διαστρωμάτωση, βασισμένη στον προσωπικό πλούτο, την προσωπική αίσθηση και εκτίμηση, κάτι που ήταν μια σημαντική εξέλιξη στην πρώιμη ιστορία του σχηματισμού των κοινωνιών του κόσμου. Η επιφάνεια δε, πολλών από αυτά τα μαρμάρινα αντικείμενα είχε βαφεί με λαμπερά μεταλλικά ορυκτά: Μπλε με αζουρίτη και κόκκινο με κιννάβαρι…

Ο «εξηπλωμένος μικρός κύων»

Το μικρόσωμο σκυλάκι της αρχαίας Αθήνας που αγαπήθηκε πολύ. Ο κάτοχος του ζώου τίμησε τον σύντροφό του σαν άνθρωπο. Το ασυνήθιστο έκθεμα του Μουσείου

Λίγα χρόνια μετά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Αδριανού, κατά τον 3ο αι. μ.Χ., σε μια Αθήνα που ήταν ξακουστή για το πνεύμα της, ένας άνθρωπος εξαιρετικά φιλόζωος «έχασε» τον αγαπημένο του σκύλο. Τον πένθησε σαν μέλος της οικογένειάς του, και για να τον τιμήσει, ετοίμασε μια πολυτελή ταφή: παρήγγειλε μια μικρή μαρμάρινη σαρκοφάγο με την ολόγλυφη παράσταση του σκύλου στο κάλυμμά της, ώστε να αποθέσει το νεκρό ζώο. Αυτό το μαρμάρινο γέρικο μικρόσωμο σκυλάκι, που φοράει ένα περιλαίμιο στολισμένο με πέτρες κι ένα κουδουνάκι, ακίνητο πάνω στο ριγωτό στρωσίδι της κλίνης του, κοιτούσε για χρόνια τους διαβάτες να περνούν από μπροστά του.

Οι αλιευτικές παραδόσεις από την αρχαία Ελλάδα

Καλοφαγάδες, με προτίμηση στα μεγάλα φρέσκα ψάρια, αν και πανάκριβα και προνόμιο των πλουσίων, ήταν οι αρχαίοι Έλληνες, που αγαπούσαν ιδιαίτερα τα μπαρμπούνια, τα χέλια και τους τόνους.

Την ιχθυοφαγία στην αρχαία Ελλάδα μελετάει η ζωο-αρχαιολόγος στο Ινστιτούτο Αιγιακής Προϊστορίας για την Ανατολική Κρήτη και συνεργάτιδα στο Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας (ΙΝ.ΑΛ.Ε.), Δρ Δήμητρα Μυλωνά, συλλέγοντας στοιχεία από γραπτές πηγές, επιστημονικά κείμενα αλλά και από τη μελέτη διαφόρων ευρημάτων.

"Μπορούμε επίσης να κατανοήσουμε πολλά από τα ψαροκόκαλα που φέρνει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη και από τα σκεύη μέσα στα οποία μαγείρευαν, προχωρώντας σε χημική ανάλυση των υπολειμμάτων των τροφών", εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Μυλωνά. "Παράλληλα", συνεχίζει, "υπάρχουν αναφορές σε πολλά αρχαία κείμενα, όπου, για παράδειγμα, στην Κλασσική Αθήνα, η αγορά όλων των ψαριών από έναν πλούσιο πολίτη, θεωρήθηκε αντιδημοκρατική πράξη αφού δεν άφησε τίποτα για τους υπόλοιπους".

Τα Δελφικά Παραγγέλματα που βρέθηκαν στο Αφγανιστάν

παραγγέλματα,δελφικά παραγγέλματα,ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ,Παραγγέλματα,Δελφικά,Δελφικά Παραγγέλματα,δελφικα παραγγελματα,Δελφοί,ΔΕΛΦΟΙ,δελφοί,δελφικά,Δελφικά παραγγέλματα,δελφικα Παραγγελματα,ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ,αρχαία ελλάδα,Τα Δελφικά παραγγέλματα
Η Αλεξάνδρεια του Ώξου, αργότερα Ευκρατιδία, σήμερα Αϊ Χανούμ (Ai-Khanoum, δηλ. «Κυρία της Σελήνης» στα ουζμπεκικά), ήταν μια από τις πρωτεύουσες πόλεις του Ελληνο-βακτριανού Βασιλείου.
Νομιζόταν ότι ιδρύθη στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ., μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αλλά πρόσφατη έρευνα έδειξε έντονα ότι η πόλις ιδρύθη περί το 300-280 π.Χ. από τον, επίσης Μακεδόνα, αυτοκράτορα των Σελευκιδών, Αντίοχο Α΄ τον Σωτήρα, ο οποίος της έδωσε τιμητικώς το όνομα του Παμμέγιστου των Ελλήνων!

Όταν ο Αλέξανδρος απέθανε

Όταν ο Αλέξανδρος ο Μέγας πέθανε, ο θάνατός του είχε συγκλονίσει ολόκληρη την οικουμένη. Και για την πομπή και την είσοδο του περίφημου άρματός του στην Αλεξάνδρεια μιλούσε ολόκληρος ο σύγχρονος τότε κόσμος.

Ήταν το έτος 321 π.Χ., όταν σύσσωμος ο πληθυσμός της νεόκτιστης πρωτεύουσας της Αιγύπτου βρέθηκε μιαν αυγή επί ποδός, για να υποδεχτεί νεκρό τον ιδρυτή της τρανής πόλης. Επί οχτώ χρόνια άκουγε τα βήματά του να αντηχούν στις επαρχίες της Ασίας. Οι πνοές των ανέμων συμπαρέσερναν διαρκώς τις νύχτες και τα κατορθώματα του Μακεδόνα ήρωα.

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018

Ο χαμένος αρχαίος ναός της Αρτέμιδας στο Μετς - Δείτε το βίντεο

Ο χαμένος αρχαίος ναός της Αρτέμιδας στο Μετς. Τι απέγινε το δημιούργημα του Καλλικράτη που υψωνόταν στις όχθες του Ιλισού. Δείτε από ψηλά τι απέμεινε (βίντεο drone)
Η ιστορία του Ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδας ξεκινάει στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. Εκτιμάται πως δημιουργήθηκε από τον Καλλικράτη, σχεδόν ταυτόχρονα με τον Ναό της Αθηνάς Νίκης στην Ακρόπολη.

Ο ναός ήταν ιωνικού ρυθμού, τετράστυλος και αμφιπρόστυλος και όριζε γεωγραφικά την όχθη του Ιλισού ποταμού. Κατά την αρχαιότητα ο Ναός της Αγροτέρας Αρτέμιδας ονομαζόταν Άγρα ή Άγραι και παρέπεμπε στη θεά του κυνηγιού.

«Επιζητείται ο τεμαχισμός της Ελλάδας»: Τα δάκρυα του ιστορικού Σ. Καργάκου και οι αποκαλύψεις του

Ο Σαράντος Καργάκος είναι φιλόλογος, εκπαιδευτικός, ιστορικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1937 στο Γύθειο Λακωνίας. Έχει δημοσιεύσει 75 βιβλία με περιεχόμενο κυρίως ιστορικό αλλά και γλωσσικές μελέτες. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα σε διάφορα περιοδικά.

Τα ταξίδια στην αρχαιότητα στην Αρχαία Ελλάδα

Σύμφωνα με τον Πλίνιο το Νεότερο (αρχές 2ου αι. μ.Χ.), κάνουμε ταξίδια και διασχίζουμε τις θάλασσες αναζητώντας αυτά που απαξιούμε να κοιτάξουμε όταν είναι μπροστά στα μάτια μας. Ο αρχαίος περιηγητής λαχταρούσε καθετί εξωτικό και μακρινό και πήγαινε να το βρει στην Ελλάδα, τη Μικρά Ασία και την Αίγυπτο.

Τα ταξίδια εξερευνούν το νου και την καρδιά του ανθρώπου, δίνουν τροφή στο μυαλό και εξάπτουν τη φαντασία. Όλα περικλείουν ιερούς χώρους, εστίες καλλιτεχνικής μεγαλοσύνης, ερείπια αρχαίων πολιτισμών. Ένα επικό ταξίδι από την Ευρώπη στην καρδιά της Ασίας ιχνηλατεί την κατάκτηση του τότε γνωστού κόσμου από τον Μέγα Αλέξανδρο. Όσοι πιστεύουν πως τα σημαντικότερα ταξίδια δεν έχουν να κάνουν μόνο με το χώρο, αλλά και με τον χρόνο και το πνεύμα, επισκέπτονται τόπους που κατακλύζονται από αρχαίες μνήμες, υπογραμμίζει ο Κλοντ Λεβί Στρος.

Ποια ήταν η πανέξυπνη γυναίκα του βασιλιά της Σπάρτης Λεωνίδα

H Γοργώ ήταν η κόρη του Κλεομένη Α΄, βασιλιά της Σπάρτης και σύζυγος του μεγάλου ήρωα των Θερμοπυλών Λεωνίδα. Ήταν 8-9 χρονών όταν απέδειξε για πρώτη φορά την ευφυΐα της. Το μικρό κοριτσάκι του βασιλιά Κλεομένη ήταν παρούσα σε πολλές κρίσιμες πολιτικές συζητήσεις του πατέρα της.

Έτσι παρακολούθησε την διαπραγμάτευση με τον Αρισταγόρα από τη Μίλητο, με στόχο την επίτευξη μιας κρίσιμη συμμαχίας. Ο Αρισταγόρας είχε ένα χάρτη για να παρουσιάσει καλύτερα τα γεωστρατηγικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι ιωνικές πόλεις. Λέγεται πως είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση χρήσης γεωγραφικού χάρτη στο χώρο του Αιγαίου. Πρότεινε στον Κλεομένη να προελάσουν οι στρατιώτες του μέχρι την περσική πρωτεύουσα. Ο Κλεομένης ζήτησε μια προθεσμία να το σκεφτεί.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018

Όταν η αρχαίοι Έλληνες αγωνίζονταν για την αρετή

"Τότε ήρθαν σ'αυτούς κάποιοι λίγοι αυτόμολοι από την Αρκαδία, οι οποίοι, έχοντας ανάγκη πόρων για να ζήσουν, ήταν διατεθειμένοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους Πέρσες.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

Αγρότης ανακάλυψε τυχαία Μινωικό τάφο 3.500 χρόνων

Ένας αγρότης προσπάθησε να παρκάρει το όχημά του στην σκιά ενός ελαιοδένδρου στο Κεντρί Ιεράπετρας στην Κρήτη και, από καθαρή τύχη, αποκάλυψε μια σκαλιστή επιτύμβια στήλη του 1500-1400 π.Χ.(Υστερομινωική ΙΙΙ)!

«Είναι μεγάλη ημέρα για την Ιεράπετρα. Η υποχώρηση του εδάφους οφείλεται στο… πότισμα των ελαιοδένδρων, καθώς και σε σπασμένο σωλήνα άρδευσης! Το έδαφος υποχώρησε μερικώς, και όταν ο αγρότης προσπάθησε να παρκάρει, υποχώρησε τελείως! Οι αρχαιολόγοι εκλήθησαν αμέσως και... ανακαλύφθηκε ότι πρόκειται για σοβαρό αρχαιολογικό εύρημα», ανέφερε ο αντιδήμαρχος Αργύρης Πανταζής.

Στον τάφο, που δεν είχε καταστραφεί, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν δύο μεγάλες λάρνακες, 3500 χρόνων, που ήταν σε αρίστη κατάσταση! Υπήρχαν και δύο σκελετοί και περίπου 24 αγγεία, με έγχρωμες ανάγλυφες απεικονίσεις.

Μια ομάδα αποτελούμενη από 15 φοιτητές Αρχαιολογίας, μαζί με την επί κεφαλής της Εφορείας Λασυθίου, Χρύσα Σοφιανού, και τον καθηγητή Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιάννη Παπαδάτο, εξεκίνησαν ανασκαφή στον χώρο!

Ο τάφος αυτός είναι ένα σπάνιο εύρημα, όπως εξήγησε η κ.Σοφιανού. Οι αρχαιολόγοι ελπίζουν να βρουν κι άλλα στοιχεία της υστερο-μινωικής περιόδου στην περιοχή.
«Είναι ένας μοναδικός θολωτός τάφος, μήκους 4 μ., ο οποίος δεν ανήκει σε άρχοντα, αλλά σε έναν κοινό θνητό».



Νέα Κρήτη, Greek Reporter, 8 Αυγούστου 2018.







Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Το ΚΑΣ έδωσε εντολή να επιτραπεί η δόμηση και η πώληση του ιστορικού χώρου των Θερμοπυλών!

 Σε μια απόφαση σκάνδαλο, της οποία το βάρος επωμίζεται στο ακέραιο η κυβέρνηση, κατέληξε χτες το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ), αποχαρακτηρίζοντας μεγάλο μέρος του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου ζώνης Α των Θερμοπυλών, σε ζώνη Β, ώστε να επιτραπεί η δόμηση και η πώληση του χώρου για την ανάπτυξη κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων.

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2018

Αγέλαος ο Ναυπάκτιος και η προσπάθειά του όλοι οι Έλληνες να ζήσουν αδελφικά

Ο Αγέλαος από τη Ναύπακτο, ήταν στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας και θεωρούταν μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της εποχής του. Ιδιαίτερα γνωστός είναι για τον αγώνα του για ειρήνη στη Ναύπακτο και την προσπάθειά του όλοι οι Έλληνες να ζήσουν αδελφικά.

«Ος έφη δείν μάλιστα μεν μηδέποτε πολεμείν τούς Έλληνας αλλήλοις, αλλά μεγάλην χάριν έχειν τοις θεοίς, ει λέγοντες εν και ταυτό πάντες, και συμπλέκοντες τας χείρας, καθάπερ οι τούς ποταμούς διαβαίνοντες, δύναιντο τας των βαρβάρων εφόδους αποτριβόμενοι συσσώζειν σφας αυτούς και τας πόλεις…».

Ερευνητές και μουσικοί κατάφεραν να ανασυνθέσουν αρχαίο Ελληνικό τραγούδι που για 2.000 χρόνια δεν είχε ξανακουστεί - Ακούστε το !!!

Για χρόνια ολόκληρα η αρχαία Ελληνική μουσική ήταν για τους επιστήμονες ένα αίνιγμα. Πως ακουγόταν; Πως τραγουδούσαν; Ερευνητές και μουσικοί από το Royal Musical Association του Λονδίνου, κατάφεραν να ανασυνθέσουν αρχαίο Ελληνικό τραγούδι που για 2.000 χρόνια δεν είχε ξανακουστεί. Τον πάπυρο του Ορέστη.

Οι ερευνητές ανασυνέθεσαν τη μουσική και βασίστηκαν σε στοίχους του Ομήρου και της Σαπφούς.

Χρησιμοποίησαν τα κατάλληλα μουσικά όργανα και κυρίως αυλούς, αλλά και τη βοήθεια κομπιούτερ και ακούστε το αποτέλεσμα:

Ο Χαιρετισμός των Κεράτων

Άλλος ένας "Δαιμονοποιημένος" Αρχαιοελληνικός Χαιρετισμός. Μία Ακόμα Διαστρέβλωση της Αλήθειας.

Στην επιτύμβια στήλη του Γαϊου Ποπιλλίου, ο νεκρός κάθεται στον πολυτελή θρόνο του, ενώ ο δούλος που συνομιλούν μαζί, του απευθύνει χαιρετισμό κρατώντας στο αριστερό του χέρι ένα έγγραφο και κάνοντας με το δεξί του την χειρονομία «των κεράτων».

Η χειρονομία αυτή, ερμηνεύεται άλλες φορές ως χειρονομία λόγου (δηλ.συνομιλίας) και άλλες φορές ως αποτροπαϊκή.

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

Οι ανασκαφές στη Λέσβο που μας γυρίζουν 150.000 χρόνια πριν

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια προϊστορικής αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης Νένα Γαλανίδου είναι μπροστά σε ένα σωρό από «πέτρες». Διότι έτσι μόνο μπορείς εσύ, που δεν ξέρεις να ονομάσεις όλα αυτά που η πανεπιστημιακός ακουμπά με ευλάβεια. Σε συστήνει με ετούτες τις πέτρες, αλλά ταυτόχρονα και με τους δημιουργούς τους.

Με έναν ολόκληρο κόσμο που σε ταξιδεύει πίσω σε ετούτη τη γωνιά του πλανήτη, στη θέση Ροδαφνίδια στο Λισβόρι της νότιας Λέσβου, πριν 150.000 με 500.000 κατ' ελάχιστο χρόνια πριν. «Οι χομο νεαντερτάλις», λέει η κ. Γαλανίδου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ «είναι ένα πρόγονο είδος ανθρωπιδών. Οι αχελλαίοι είναι πολλά είδη που χρησιμοποιούν την ίδια τεχνολογία.

Αρχαιολόγοι προσπαθούν να λύσουν το γρίφο της εξαφάνισης του μυκηναϊκού πολιτισμού

Εκεί στα ερείπια της αρχαίας Τίρυνθας, της περίφημης πόλης της μυκηναϊκής εποχής, ομάδα αρχαιολόγων προσπαθεί να λύσει ένα γρίφο που εδώ και αιώνες οι ιστορικοί δεν μπορούν να απαντήσουν: γιατί καταστράφηκε ο λαμπρός μυκηναϊκός πολιτισμός; Όλοι οι πολιτισμοί παρακμάζουν αλλά αυτός γιατί τόσο γρήγορα;

Η ομάδα του σεισμολόγου Klaus-G. Hinzen, από το πανεπιστήμιο της Κολωνίας πιστεύει πως ίσως έχει μια απάντηση: σεισμός! Σεισμογενής γη γαρ η Ελλάδα, ένας ισχυρός σεισμός θα μπορούσε να γκρεμίσει ακόμη και τα κυκλώπεια τείχη και να σημάνει την αρχή του τέλους του μυκηναϊκού πολιτισμού.

Ο Hinzen και οι συνεργάτες του δημιούργησαν ένα τρισδιάστατο μοντέλο της Τίρυνθας βασισμένο σε εικόνες από το σκανάρισμα των ερειπίων της περιοχής. Στόχος τους είναι να διαπιστώσουν αν οι νόμοι της μηχανικής και της φυσικής δικαιολογούν την κατάρρευση των τειχών.

Άγνωστοι Έλληνες: Από την Γαλλία στον Βόρειο Πόλο

«Η Μασσαλία δεν έπαψε ποτέ να δείχνει και να έχει το Ελληνικό χρωμόσωμα, μια πραγματικότητα, απτή σε όλο τον Νότο της Γαλλίας. Εκτός από τις ομογενειακές οργανώσεις υπάρχουν και πολλοί Φιλέλληνες που τρέφουν μια άδολη αγάπη για την Ελλάδα την οποία θεωρούν κοιτίδα του Δυτικού πολιτισμού αλλά και ως μια μακρινή πατρίδα».

Στην προηγούμενη μελέτη μας κλείσαμε το ταξίδι μας στην Αφρική με την χώρα της Αιγύπτου. Το ταξίδι όμως των Ελλήνων φυσικά δεν σταματά εκεί αλλά πολύ περισσότερο δεν σταματάει ποτέ… Έτσι κι εμείς συνεχίζοντας την περιήγησή μας στην περιοχή της Μεσογείου θα κάνουμε έναν σταθμό στην Μασσαλία, την ελληνική πόλη της Γαλλίας, η οποία ακόμη και σήμερα θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα του απόδημου Ελληνισμού.

Πως να διοικείς τους Έλληνες: Οι Οξυρρύγχειοι Πάπυροι.

Τα παρακάτω είναι αποσπάσματα αλληλογραφίας του Ρωμαίου συγκλητικού Μενένιου Άπιου, στον φίλο του Ατίλιο Νάβιο , ο οποίος τον διαδέχεται στην διακυβέρνηση της Αχαίας και τον συμβουλεύει για το πώς μπορεί να χειριστεί τους Έλληνες. Οι πάπυροι βρέθηκαν στην τοποθεσία Οξύρρυγχος, εξ’ ου και το όνομα του τίτλου.

Διαβάστε το με προσοχή και διαπιστώστε αν έχει αλλάξει κάτι εδώ και 2000+ χρόνια !

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΡΩΤΟ


Κερδίσαμε αγαπημένε Ατίλιε τον κόσμο με τις λεγεώνες μας, αλλα θα μπορέσουμε να τον κρατήσουμε μονάχα με την πολιτική τάξη που θα του προσφέρουμε. Διώξαμε τον πόλεμο στις παρυφές της γης. Από τον Περσικό κόλπο, ως την Μαυριτανία και από την γη των Αιθιόπων ως την Καληδονία, αδιατάρακτη βασιλεύει η ρωμαϊκή ειρήνη. Δύσκολο φαίνεται να εξηγήσει κανείς, πως μια πόλη έφτασε να κυβερνά την οικουμένη. Μέσα στους λόγους όμως που θα αναφέρονταν για μια τέτοια εξήγηση θα έπρεπε πρώτος να ηταν ετούτος.

Γυναικονόμοι στην Αρχαία Ελλάδα

Το ήθος ανέκαθεν αποτελούσε βασικό παράγοντα για μια κοινωνία. Στην αρχαία Ελλάδα είχε ακόμη περισσότερη σημασία, όση ώστε να καθιερώσουν αστυνομικά όργανα για εποπτεία του ήθους και όχι μόνο. Τα όργανα αυτά, οι «γυναικονόμοι», υπήρχαν στην Αρχαία Ελλάδα τους αιώνες της ακμής της.

Ο τίτλος τους υποδεικνύει κάποια ενασχόληση με τις γυναίκες, όμως ασχολούνταν με το ήθος όλων των πολιτών. Αναφέρεται συχνά από τους αρχαίους συγγραφείς, αλλά δεν είναι ακόμη ακριβής ο χρόνος που εμφανίστηκε ο θεσμός. Είναι πιθανό να υπήρχαν από τον καιρό του Σόλωνα, αλλά ο Δημήτριος ο Φαληρεύς αναβάθμισε τους γυναικονόμους σε βασικά αστυνομικά όργανα, έχοντας πολλές αρμοδιότητες.

Στον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού Αγροτέρας Αρτέμιδος του Μειλιχίου Διός και αρχαίου νεκροταφείου, το ΚΑΣ πρότεινε την «…υπό όρους δόμηση του ακινήτου»!!!

Η παριλίσσια θέση Άγρα υπήρξε κατά την αρχαιότητα σημαντικός ιερός τόπος, συνδεόμενος με μύθους θεών και ηρώων, άρρηκτα σχετιζόμενη τοπογραφικά με τον Αρδηττό και τον Ιλισσό. Η περιοχή, από περιβαλλοντική και ιστορική άποψη, παρουσιάζει σήμερα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με μερικούς από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας (Ολυμπιείο, Βασιλική του Λεωνίδη, λόφοι Αρδηττού, κ.ά.), όπως και με σύγχρονα μνημεία μοναδικής ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας (Ζάππειο Μέγαρο, Παναθηναϊκό Στάδιο κ.ά.), αποτελώντας μοναδικό μνημειακό σύνολο.

Σήμερα, ό,τι έχει απομείνει από την Άγρα βρίσκεται στο οικόπεδο του Μετς, που περικλείεται από τις οδούς Αρδηττού, Θωμοπούλου, Κεφάλου και Κούτουλα. Στο χώρο αυτό σώζεται το μοναδικό παριλίσσιο τοπίο, με τμήμα του πρανούς της αρχαίας κοίτης του Ιλισού, τμήμα βράχου και αναλήμματος του παριλίσσιου Ιερού της Αρτέμιδος Αγροτέρας, θεμέλια του ναού του Μειλιχίου Διός και μέρος νεκροταφείου της ύστερης αρχαιότητας.

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Ο μυθικός βασιλιάς της Δήλου, Άνιος, που προέβλεψε τον 10ετή Τρωϊκό Πόλεμο

Η Δήλος, το ιερό νησί που γεννήθηκε ο Θεός Απόλλωνας και η αδερφή του, Άρτεμις, βρίσκεται στο κέντρο του Αιγαίου. Στην αρχαιότητα, τα πλοία που ξεκινούσαν απ’ την Αθηνά με προορισμό τις ακτές της Μικράς Ασίας, ανεφοδιάζονταν πάντα στη Δήλο. Όταν οι Αχαιοί εκστράτευσαν εναντίον της Τροίας, αναγκάστηκαν να σταματήσουν στο νησί, όπου τους υποδέχτηκε ο βασιλιάς Άνιος.

Ο μυθικός βασιλιάς της Δήλου είχε θεϊκή καταγωγή.


Μητέρα του ήταν η εγγονή του Θεού Διονύσου, Ροιώ, την οποία ερωτεύτηκε ο Απόλλωνας. Όταν η Ροιώ έμεινε έγκυος από τον Θεό του φωτός, τιμωρήθηκε σκληρά από τον πατέρα της. Την έριξε στη θάλασσα μέσα σε μία λάρνακα και για μέρες, η εγκυμονούσα Ροιώ έπλεε στα κύματα.

Γαληνός, ο γιατρός που επινόησε την ψηλάφηση του σφυγμού και διέγνωσε την «ασθένεια του έρωτα»

Τα κείμενα του Γαληνού διασώζονται περισσότερο από οποιουδήποτε άλλου αρχαίου συγγραφέα, γεγονός που δείχνει ότι έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης. Γεννήθηκε στην Πέργαμο στη μεθόριο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ο πατέρας του ήταν εύπορος αρχιτέκτονας αφοσιωμένος στον χαρισματικό γιο του. Του παρείχε πλούσια εκπαίδευση, η οποία περιελάμβανε μαθητικά και φιλοσοφία. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Γαληνός κληρονόμησε μια αρκετά μεγάλη περιουσία και άρχισε να ταξιδεύει και να μορφώνεται, περνώντας αρκετό χρόνο στην περίφημη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο.

Όταν επέστρεψε στην Πέργαμο, έγινε γιατρός των μονομάχων. Η φροντίδα του ήταν σημαντική, καθώς οι πληγές των μαχητών έπρεπε να επιδεθούν μεταξύ των αγώνων ώστε να συνεχίσουν να μάχονται.

Ποιο είναι το «προσφυγάκι» από τη Μικρασία που βρήκε στέγη στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας;

Μέσα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας έχει βρει στέγη εδώ και πολλά χρόνια ένα «προσφυγάκι». Είναι ένα μαρμάρινο αγαλμάτιο ύψους μόλις 63 εκατοστών, το οποίο απεικονίζει ένα μικρό αγόρι, μάλλον βοσκόπουλο. Φοράει μια κάπα με κουκούλα, κρατάει στην αγκαλιά του ένα σκυλάκι και τα πόδια του είναι γυμνά.

Το άγαλμα, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, κατασκευάστηκε το 150 μ.Χ. Παρόλο που δεν αποτελεί κλασσικό δείγμα της τέχνης της εποχής, οι επισκέπτες στέκονται πάντα μπροστά του και το κοιτούν με θαυμασμό. Ο λόγος είναι η συγκινητική του ιστορία αλλά και το όνομά του.

H άγνωστη ζωή του Ομήρου

Ο άνθρωπος που θα άφηνε το στίγμα του βαθιά στον ελληνικό πολιτισμό και κατόπιν στον δυτικό κόσμο δεν έχει ανάγκη από εισαγωγές. Γεννημένος κάπου μεταξύ 12ου-8ου αιώνα π.Χ. στα παράλια πιθανότατα της Μικράς Ασίας, ο Όμηρος θα δημιουργούσε μια μακρά λογοτεχνική παράδοση, με το αφηγηματικό του ύφος να μένει φάρος στους κατοπινούς συγγραφείς της οικουμένης.

Κι όμως, για κάποιον με τέτοια παγκόσμια επίδραση συναίνεση φαίνεται να μην υπάρχει πουθενά! Οι ακαδημαϊκοί δεν έχουν σταματήσει να ερίζουν για τη ζωή και το έργο του, με μερίδα μελετητών να αμφισβητεί ακόμα και την ίδια την ύπαρξή του. Ας δούμε λοιπόν τι ξέρουμε και κυρίως τι δεν ξέρουμε για τον άνθρωπο που έγραψε τις αρχετυπικές επικές ιστορίες...

Που βρίσκεται η παραλία του Οδυσσέα στην Ήπειρο;

Στην περιοχή της Πάργας, στον νομό της Πρέβεζας στην Ήπειρο, κοντά στο χωριό Βαλανιδοράχη, υπάρχει μια αμμώδης και ρηχή παραλία, ιδανική για παραθεριστές και ντόπιους που επιθυμούν να απολαύσουν τα μπάνια τους και την ηρεμία που προσφέρει ο απόμερος όρμος.

Η παραλία ήταν γνωστή με το Ενετικό όνομα Κερέντζα. Σιγά σιγά εγκαταλείφθηκε αυτό το όνομα και επικράτησε ένα περισσότερο ελληνικό.