Η μεθοδευμένη προσπάθεια απεθνοποίησης των Ελλήνων

Υπάρχει η άποψη πώς κάπου κάπως κάποτε, οι Έλληνες πήραν τις γνώσεις τους από λαούς της Ανατολής, τού Βορρά, της Δύσης, του Νότου, ίσως και από λαούς άλλων πλανητών, αρκεί να μην ήταν δικές τους και κατόπιν θεμελίωσαν με τάξη μεν αλλά φαντασία δε όλες τις θετικές και κλασσικές επιστήμες.

Ωστόσο όσο και αν ψάξει κάποιος δεν υπάρχει περίπτωση να βρει ούτε έναν - ούτε έναν σημαντικό αστρονόμο με συγγράμματα πού να έστειλε «εξ ανατολών το φώς» στους Έλληνες.

Ο ελληνικός πολιτισμός είναι σημείο αναχώρησης όλων των πολιτισμών του κόσμου!

Ονειρεύτηκαν το μέλλον: Μύθοι, ρομπότ και ιπτάμενες μηχανές στην Αρχαία Ελλάδα

Ποιοι ήταν οι πρώτοι που φαντάστηκαν τα ρομπότ και την τεχνητή νοημοσύνη; Οι αρχαίοι Έλληνες, καθώς και άλλοι λαοί της αρχαιότητας, όπως αποκαλύπτει η έρευνα της Άντριεν Μέγιορ (Adrienne Mayor), Ιστορικού της Επιστήμης και ερευνήτριας στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Μελετώντας αρχαίους μύθους, όπως του Τάλω, του μυθικού φύλακα της Κρήτης, η Ά. Μέιγιορ κατέληξε σε πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα, τα οποία κατέγραψε στο βιβλίο της «Θεοί και Ρομπότ: Μύθοι, Μηχανές και Αρχαία Όνειρα Τεχνολογίας» («Gods and Robots: Myths, Machines, and Ancient Dreams of Technology»), που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό στις ΗΠΑ.

Το Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και η Ελένη Μάρκου συνομίλησε με την ερευνήτρια τόσο για τις ρίζες των σύγχρονων τεχνολογικών αναζητήσεων και επιθυμιών ως προς τη δημιουργία τεχνητής ζωής, όσο και για τις ανάγκες που τις γέννησαν.

Ερ. Τι σας οδήγησε στη συγγραφή του βιβλίου «Θεοί και Ρομπότ: Μύθοι, Μηχανές και Αρχαία Όνειρα Τεχνολογίας» («Gods and Robots: Myths, Machines, and Ancient Dreams of Technology»);

Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου - Η Ελληνίδα αρχαιολόγος στην ανασκαφή που πιστεύει πως κρύβει το μυστικό

Η αρχαιολόγος Καλλιόπη Παπακώστα έχει επικεντρωθεί εδώ και 20 χρόνια στην αποστολή της να ανακαλύψει τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά μυστήρια παγκοσμίως.

Στους Κήπους Σαλαλάτ, το πάρκο στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, η αρχαιολόγος Καλλιόπη Παπακώστα ερευνά για ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου και πριν από μερικά χρόνια βρέθηκε μπροστά σε ένα ακόμη σημαντικό εύρημα που αναπτέρωσε τις ελπίδες της.

Οι βοηθοί της Παπακώστα την κάλεσαν για να επιθεωρήσει ένα τμήμα από λευκό μάρμαρο που βρέθηκε στο πάρκο. Η ίδια είχε απογοητευτεί από την ανασκαφή αλλά όταν είδε την λάμψη λευκής πέτρας, αισθάνθηκε μια έκρηξη ελπίδας. «Ήλπιζα ότι δεν ήταν μόνο ένα κομμάτι μαρμάρου», είπε και τελικά είχε δίκιο, όπως γράφει το National Geographic στο αφιέρωμά του.

Η σημασία της τσίκνας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Η Τσικνοπέμπτη, έχει και άλλη σημασία εκτός από την γαστρονομική. Αποβλέπει σε μια υπαρξιακή παρουσία της κάθε ταλαιπωρημένης οικογένειας, που δίνει ένα παρών στον αγώνα ενάντια στα «κακά πνεύματα» που την επιβουλεύονται. Αυτό, δεν είναι άσχετο, με την απαραίτητη τσίκνα, των αρχαίων θυσιών, που έπρεπε να φτάσει στις αισθήσεις των θεών, ζητώντας αντίδοτο στη μιζέρια.

Τι ακριβώς σημαίνει τσίκνα; 

Η λέξη διαμορφώθηκε στα μεσαιωνικά χρόνια, και προέρχεται από την ομηρική κνίσσα (ή κνίσα-κνίση) που σήμαινε τον καπνό και την οσμή από τα κρέατα θυσιών, που οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, έκαναν με τρόπο τελετουργικό, προσμένοντας κάτι.

Η άνοδος των Ολυμπίων και η φυλάκιση των Τιτάνων

Η άνοδος του Δία και των Ολυμπίων στο θεϊκό θρόνο του Ολύμπου, δεν έγινε αναίμακτα. Ο Δίας ελευθέρωσε τα αδέλφια του και εξόρισε τον πατέρα τους Κρόνο, γεγονός που προκάλεσε την δυσαρέσκεια των υπολοίπων Τιτάνων, οι οποίοι κήρυξαν τον πόλεμο στους Ολύμπιους θεούς.

Στο πλευρό του Δία στάθηκαν τα αδέλφια του (Πλούτωνας, Ποσειδώνας, Εστία, Δήμητρα, Ήρα) ενώ όλοι οι Τιτάνες αποτέλεσαν τους αντιπάλους τους, εκτός από την Ωκεανίδα Στύγα, η οποία μαζί με τα παιδιά της, το Κράτος, τη Βία, τον Ζήλο και τη Νίκη έσπευσαν στο πλευρό του Δία.

Ο πατέρας της, ο Ωκεανός, λένε επίσης ότι βοήθησε τον ανιψιό του. Από τις τιτανίδες, η θέμιδα και η Μνημοσύνη πήγαν με το μέρος των Ολύμπιων και αργότερα έγιναν γυναίκες του Δία. Επίσης, ο Προμηθέας, ο γιος του Τιτάνα Ιαπετού, στάθηκε στο πλευρό του Δία.

Η κατασκευή και η ιστορία του Παρθενώνα της Ακρόπολης των Αθηνών

Ο Παρθενώνας είναι ναός, χτισμένος προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, προστάτιδας της πόλης της Αθήνας. Υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα.

Η εποχή της κατασκευής του συνταυτίζεται με τα φιλόδοξα επεκτατικά σχέδια της Αθήνας και της πολιτικής κύρους που ακολούθησε έναντι των συμμάχων της κατά την περίοδο της αθηναϊκής ηγεμονίας στην Αρχαία Ελλάδα.

Η προέλευση της ονομασίας του Παρθενώνα προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξηπαρθενών, η οποία σήμαινε «διαμέρισμα ανύπαντρης γυναίκας» για κατοικίες, ενώ στη περίπτωση του Παρθενώνα φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε αρχικά μόνο για ένα δωμάτιο του ναού.

Οι ρίζες της Αποκριάς στην αρχαία Ελλάδα

Είναι γνωστό σε όλους πως η Αποκριά σήμερα είναι οι τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή που ταυτίζονται με την περίοδο του Τριωδίου.

Η λέξη, ωστόσο, Καρναβάλι δεν έχει αποδεκτή ετυμολογία αλλά η επικρατέστερη από τους περισσότερους λαογράφους μας παραπέμπει στην αγγλική λέξη «carnival» που προέρχεται από το λατινικό «carnem levare» ή «carnis levamen», που σηµαίνει «διακοπή της βρώσης κρέατος».

Στα ελληνικά χρησιμοποιείται η λέξη «Αποκριά» και σηµαίνει ακριβώς το ίδιο. Η λατινική φράση σχετίζεται προφανώς με την Χριστιανική νηστεία. Αυτή ακριβώς η Χριστιανική χροιά είναι και ο λόγος που δεν είναι κοινώς αποδεκτή η παραπάνω ερμηνεία.

«Η κόρη Βερολίνου» ήταν Ελληνίδα αριστοκρατικής καταγωγής που πέθανε πρόωρα στην Κερατέα. Θεωρείται αριστούργημα αρχαϊκής τέχνης και μεταφέρθηκε στη Γερμανία τη δεκαετία του ’20

Ένα από το ομορφότερα ελληνικά αγάλματα εκτίθεται στο Μουσείο Αρχαίας Τέχνης του Βερολίνου. Ονομάζεται Κόρη του Βερολίνου και βρέθηκε στην Κερατέα Αττικής. Έχει ύψος 1,93 μ. και χρονολογείται το 570 π.Χ.

Εικονίζεται μια όμορφη γυναίκα αριστοκρατικής καταγωγής. Έχει ίδια στάση και είναι ντυμένη με χιτώνα που πέφτει ως τα πόδια και σχηματίζει ίσιες πτυχές. Οι ώμοι και η πλάτη της καλύπτονται από ένα φαρδύ ένδυμα.

Παρατείνει το χέρι της και φοράει σανδάλια, περιδέραιο, σκουλαρίκια και βραχιόλι στον αριστερό καρπό. Έχει πλούσια κόμη και στο κεφάλι της φοράει ένα κάλυμμα γνωστό στους αρχαιολόγους ως πόλος. Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της θεάς του γάμου, Ήρας, όπως και το ρόδι που κρατάει στο χέρι της.

Οι αρχαίοι Έλληνες έντυναν τις γυναίκες που πέθαιναν σε νεαρή ηλικία ως νύφες. Το άγαλμα της Κόρης πρέπει να ήταν στημένο πάνω από τον τάφο της γυναίκας στην Κερατέα. Πρόκειται για ένα αριστούργημα της αρχαϊκής τέχνης που προκαλεί δέος. 

Τι δεν έκαναν ποτέ οι αρχαίοι Έλληνες την ώρα του φαγητού;

Η αναδρομή στο παρελθόν, και ιδιαίτερα στην εποχή της Αρχαίας Ελλάδας, πάντα κρύβει ένα μυστήριο, που γοητεύει και συγκινεί το κόσμο. Οι αρχαίοι Έλληνες, πρόσεχαν ιδιαίτερα τη διατροφή τους, ενώ τη θεωρούσαν σημαντική για την υγεία τους, τόσο τη σωματική, όσο και τη πνευματική.

Οι αρχαίοι Έλληνες, δεν έτρωγαν ποτέ μόνοι. Συγκεκριμένα, «Το να φάει κανείς μόνος του, δεν σημαίνει ότι γευματίζει, αλλά ότι γεμίζει το στομάχι του σαν τα ζώα», λέει κατηγορηματικά ο Πλούταρχος. Το γεύμα, ήταν η αφορμή για επικοινωνία, και για δέσιμο της οικογένειας. Σε πολλές περιγραφές, βλέπουμε ότι όλες οι σημαντικές αποφάσεις, παίρνονταν την ώρα του φαγητού.

Τελεσφόρος: Ο τελεσιουργός θεός της ίασης

Με το όνομα Τελεσφόρος είναι γνωστός ένας από τους δαίμονες του κύκλου του θεού Ασκληπιού ο οποίος βοηθάει στην ολοκλήρωση της θεραπείας των ασθενών, δηλαδή συντελεί στην τελεσφόρηση της ίασης.  Συμβολίζει την ανάκαμψη από την ασθένεια, καθώς το όνομά του σημαίνει "ο επιτελών" ή "ο φέρων την ολοκλήρωση".

Κατά μία άλλη εκδοχή ήταν γιος του Ασκληπιού. Ο Τελεσφόρος απεικονιζόταν με τη μορφή παιδιού, φορώντας χαρακτηριστική ενδυμασία που κάλυπτε όλο του το σώμα. Ο Τελεσφόρος ήταν γνωστός με την επίκληση «Σωτήρας» και προστάτευε όσους ανθρώπους βρίσκονταν στην ανάρρωση από κάποια ασθένεια. Επιπλέον, τον θεωρούσαν ως το «ιερό ενδιάμεσο» του Ασκληπιού. O θεός της ανάκαμψης. Ο Τελεσφόρος απεικονιζόταν πάντα ως παιδί ή νάνος, ενώ το κεφάλι του καλυπτόταν από μία κάπα.

Ήταν ο θεός της αναρρώσεως που «έφερε στην εκπλήρωση» την ανάκτηση από ασθένεια και τραυματισμό και υποδηλώνει ότι εμπλέκεται στη διαδικασία της θεραπείας των ονείρων, την γνωστή εγκοίμηση.

Οθωμανικά αρχεία. «Δεν υπάρχει επίσημο φιρμάνι που επέτρεπε στον Έλγιν να αρπάξει τα μάρμαρα του Παρθενώνα». Η έρευνα Τούρκων ιστορικών και το ιταλικό έγγραφο

«Δεν έχει βρεθεί επίσημο φιρμάνι που να αφορά τον Λόρδο Έλγιν. Δεν είχε άδεια να πάρει μάρμαρα από τον Παρθενώνα. Είχε άδεια μόνο για επίσκεψη». Σε αυτό το συμπέρασμα έχουν καταλήξει για την ώρα η αρχιτέκτονας και συντηρήτρια Zeynep Aygen και ο ιστορικός Orhan Sakin, οι δυο ερευνητές από την Τουρκία που έχουν αναλάβει να κάνουν μια διεξοδική έρευνα στα οθωμανικά αρχεία της Κωνσταντινούπολης.

Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους, που παρουσίασαν σε εκδήλωση στο Μουσείο της Ακρόπολης, έρχονται για μια ακόμη φορά να αντικρούσουν τον ισχυρισμό του Έλγιν αλλά και του Βρετανικού Μουσείου ότι είχε δοθεί σχετική άδεια από τον σουλτάνο για τη μεταφορά των μαρμάρων.