Ο Θάνατος στην αρχαία Ελλάδα

Ο Θάνατος στην αρχαία Ελλάδα ήταν αρσενικό φτερωτό πνεύμα. Ήταν ο αδελφός του Ύπνου στην Ιλιάδα, μοιάζουν αρκετά σαν καταστάσεις. Ήταν γιος της Νύκτας, της προσωποποίησης της νύχτας. Σκοτάδι κυριολεκτικό σκεπάζει τον άνθρωπο που έχασε τη ζωή του και σκοτάδι σκεπάζει μεταφορικά σαν πέπλο μυστηρίου ό,τι βρίσκεται μετά τον θάνατο.

Πολλοί εξερεύνησαν αυτό το άγνωστο και ανέπτυξαν θεωρίες και συστήματα για το τι μέλλει γενέσθαι, τι υπάρχει μετά το τέλος.

Ολόχρυσες μάσκες Μακεδόνων πολεμιστών στη Φλώρινα

Στο φως σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα σε νεκροταφείο στην Αχλάδα Φλώρινας. Τα χρυσά προσωπεία πολεμιστών αναθερμαίνουν τη συζήτηση για την καταγωγή των Μακεδόνων από την Πελοπόννησο και τη συγγένειά τους με δωρικά φύλα.

Η μακεδονική γη βγάζει χρυσές μάσκες πολεμιστών από την αρχαιότητα και επιβεβαιώνει εν μέρει τη φιλολογική εκδοχή, μέσω των γενεαλογικών μύθων, για την προέλευση των βασιλέων (Τημενίδες, Βακχιάδες) της Μ
ακεδονίας από τη βορειoανατολική Πελοπόννησο, το Άργος και την Κόρινθο, με πατρώο ήρωα τον Ηρακλή, ενώ αναδεικνύει, όπως και πλήθος άλλων ευρημάτων από τη Μακεδονία, την πολιτισμική συγγένεια με τα δωρικά φύλα.

Oι άλλες περιοχές όπου έδρασε ο Έλγιν. Γιατί δεν αφαίρεσε και τους Λέοντες της Πύλης των Μυκηνών

Οι λεηλασίες, ξεκίνησαν το 1801 και ολοκληρώθηκαν το 1810. Ο Έλγιν καθοδηγούσε τον Λουζιέρι και τους υπόλοιπους με αλληλογραφία. Μάλιστα, από το 1803 ως το 1806, ήταν αιχμάλωτος στη Γαλλία. Εκτός από την Ακρόπολη, αφαιρέθηκαν αρχαιότητες κι από άλλα μέρη όπως: Αίγινα, Ελευσίνα, Δελφούς, Νεμέα, Μυκήνες, Τίρυνθα και Δαρδανέλια.

Τα αρδευτικά έργα των Μινύων στην Κωπαΐδα

«Δεν το κάνω, ακόμα κι αν μου δώσεις όλα τα πλούτη του Ορχομενού και της (αιγυπτιακής) Θήβας», ορκίζονταν οι αρχαίοι κι ο Όμηρος φιλοξενεί αυτούσια την παροιμία στον στίχο 381 της ραψωδίας Ι, στην Ιλιάδα. Κι ο κατοπινός Πλούταρχος περιγράφει τον Ορχομενό της Βοιωτίας ως μια μικρογραφία της Αιγύπτου.

Ο περίφημος θολωτός τάφος, που μάταια προσπάθησε να αρπάξει ο Ελγίνος στα 1801 - 1803 και που ο Σλίμαν τον βρήκε συλημένο, όταν μπήκε μέσα, στα 1886, έστεκε για αιώνες αδιάψευστο μνημείο του περασμένου μεγαλείου.

Τι λιπάσματα χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες γεωργοί

Μία από τις σπουδαιότερες γεωργικές εργασίες, αναμφισβήτητα είναι η λίπανση των καλλιεργούμενων φυτών. Ο μεγάλος Ρώσος φυσιολόγος Τιμιριάζεφ έλεγε: “Η τέχνη της γεωργίας επικεντρώνεται σε ένα σημείο.

Στη θρέψη και τη λίπανση των φυτών”. Άνθρωποι και ζώα εξαρτώνται από τα φυτά για την τροφή τους και τα φυτά εξαρτώνται από τα θρεπτικά στοιχεία, τα στοιχεία της ζωής, για την ανάπτυξη και την απόδοσή τους.

Ο «κώδικας Ντα Βίντσι» της Κνωσσού. Τα μυστικά της μινωϊκής τοιχογραφίας που απεικονίζει ένα εντυπωσιακό και άκρως επικίνδυνο άθλημα. Στα ταυροκαθάψια νέοι αθλητές έκαναν κατακόρυφο στη ράχη του ταύρου

Είναι διάσημη όσο σχεδόν και τα έργα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Πολυφωτογραφημένη,  πολυσυζυτημένη και ευανάγνωστη. Κάποτε κοσμούσε την αυλή του Λίθινου Στομίου στο Παλάτι της Κνωσού, ενώ σήμερα εκτίθεται προστατευμένη στην Αρχαιολογική Συλλογή Ηρακλείου.

Θα μπορούσατε να γίνετε πλήρωμα σε τριήρη; Διαβάστε τα προσόντα που χρειάζονταν και τις αμοιβές. Σε ποιες περιπτώσεις τα πληρώματα έκαναν ανταρσία;

Επειδή στις τριήρεις έπρεπε να υπάρχει πολυάριθμο πλήρωμα, η εξεύρεση του από μια γεωγραφική περιοχή δεν ήταν πάντα εύκολη, ιδιαίτερα, όταν επίκειτο εμπλοκή σε σύντομο χρονικό διάστημα ή κάτω από συνθήκες αιφνιδιασμού.

Έτσι, για παράδειγμα κατά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, δεν επαρκούσαν να ναυτολογηθούν μόνο Αθηναίοι πολίτες. Κατά τον Ηρόδοτο ναυτολογήθηκαν Πλαταιείς, αν και δεν είχαν καμία ναυτική πείρα, καθώς και Χαλκιδείς, οι οποίοι επάνδρωσαν 20 Αθηναϊκά σκάφη.

Γηρυόνης : Ποιος ο γίγαντας της μυθολογίας

Στην ελληνική μυθολογία ο Γηρυόνης (από το ρήμα γηρύω = φωνάζω, σκούζω) ήταν ένας τρισώματος ή τρικέφαλος γίγαντας, γιος του Χρυσάωρα ή του θεού Ποσειδώνα και της Καλλιρρόης, κόρης του Ωκεανού.

Και στις δύο εκδοχές, είναι εγγονός της Μέδουσας Γοργώς. Είναι επίσης γνωστός με τα ονόματα Γηρυονέας, Γηρυονεύς και Γηρυών.

Οδοντιατρικά εργαλεία στην Αρχαία Αιτωλία

Μια σπουδαία αναφορά για την άγνωστη ανάπτυξη της επιστήμης της οδοντιατρικής περιέχει η ερευνητική μονογραφία του Δημήτριου Κουτρούμπα με τίτλο “Η οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο”, Αθήνα 2016.

Σε αρχαίο τάφο που βρέθηκε στην Αιτωλική πόλη Κάλλιο ανακαλύφθηκαν οδοντιατρικά εργαλεία που χρησίμευαν για εξαγωγές δοντιών.  Ο τάφος βρέθηκε στο βυθό της τεχνητής λίμνης του Μόρνου.  Η χρονολόγηση του συνδέεται με την εισβολή των Μακεδόνων στην Αιτωλία διότι ο τάφος είναι Μακεδονικού τύπου. Αυτή χρονολογείται  είτε το 317 π.Χ. (1η εισβολή) είτε το 210 π.Χ. (2η εισβολή).

H επαρχία Γιουνάν μια Ελληνική περιοχή που ονομαζόταν «Πανδοχείο» .

«Νότια του Ουζμπεκιστάν στις όχθες του Αμπού Ντάρια βρήκαμε μια Ελληνική περιοχή που ονομαζόταν «Πανδοχείο» .

Εκεί ήταν το περίφημο » Ελληνικό Πέρασμα» γιατί απο κεί περνούσαν οι πάνοπλοι, επιφανείς στρατηγοί του Μ. Αλεξάνδρου. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το σημείο Τερμέζ (από την Ελληνική ονομασία «Θερμές») ακριβώς πάνω στα σύνορα με το Αφγανιστάν….».

Πώς διαλύθηκε η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου – Ελληνιστικά βασίλεια μέχρι τα βάθη της Ινδίας

O Mέγας Αλέξανδρος κατάφερε μέσα σε μια δεκαετία να δημιουργήσει μια αχανή αυτοκρατορία απίστευτου πλούτου και μεγέθους. Εαν ζουσε παραπάνω είναι σίγουρο οτι θα στρέφονταν προς την Αραβική Χερσόνησο και την Δύση όπου τότε Ρώμη και Καρχηδόνα δεν διέθεταν το απαραίτητο “ειδικό βάρος” για να τον αντιμετωπίσουν. Ο αιώνας που ακολούθησε τον θάνατό του οδήγησε στην άνοδο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στο status του Imperum Romanum. Δε υπήρχε ο αντίπαλος που θα το εμπόδιζε αυτό.