Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

H αγάπη της Λευκοθόης για τον Ήλιο εξηγεί γιατί το ηλιοτρόπιο όταν βρεθεί κοντά σε δέντρα που παράγουν λιβάνι τα μαραίνει

Τα ηλιοτρόπια αναπτύσσονται ακολουθώντας την πορεία του Ήλιου στον ουρανό, ενώ τη νύχτα στρέφονται αργά προς την ανατολή, περιμένοντας το επόμενο ξημέρωμα.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Ήλιος ήταν ερωτευμένος με την Ωκεανίδα Νύμφη, Κλυτία. Τον έρωτα αυτό αποφάσισε να καταστρέψει η Αφροδίτη, θέλοντας να πάρει εκδίκηση. Η θεά είχε εξοργιστεί, επειδή ο Ήλιος φανέρωσε την κρυφή ερωτική της σχέση με τον Άρη.

Τον καταράστηκε, λοιπόν, να ερωτευτεί παράφορα την Λευκοθόη, κόρη του βασιλιά της Περσίας Όρχαμου και της Ευρυνόμης. Επειδή ήταν πάρα πολύ όμορφη, ο Ήλιος έριχνε τις ακτίνες του μόνο πάνω της.

Όταν ο Δίας λυπήθηκε την Ηχώ μεταμορφώνοντας την σε φωνή και τον Νάρκισσο σε λουλούδι

Το πιο ψυχρό ζευγάρι της μυθολογίας ήταν η Ηχώ με τον Νάρκισσο. Ο Νάρκισσος γιατί αγαπούσε το είδωλο του και η Ηχώ γιατί δεν είχε σώμα.

Ο Νάρκισσος καταγόταν από τη Βοιωτία. Ήταν το παιδί ενός βιασμού, καθώς ο ποταμός Κηφισός εγκλώβισε τη νύμφη Λεριώτη στα νερά του και την άφησε έγκυο στο παιδί του.
Όταν γέννησε πήγε στον Τειρεσία να πάρει χρησμό για το μέλλον του παιδιού. Η πρόβλεψη έλεγε ότι ο Νάρκισσος θα ζήσει μέχρι τα γεράματα αρκεί να μη γνωρίσει τον εαυτό του.

Όταν μεγάλωσε ήταν τόσο όμορφος που προκαλούσε τον θαυμασμό όλων.Περιφερόταν στα δάση και κυνηγούσε τα ζώα. Όλες οι νύμφες τον ήθελαν, αλλά ο Νάρκισσος τις αγνοούσε και δεν ανταπέδιδε στα αισθήματα τους.

Ανδρομέδα, γιατί η Αθηνά την έκανε άστρο και την έβαλε στους αστερισμούς του βόρειου ουρανού κοντά στον Περσέα και την Κασσιόπη

Η Ανδρομέδα, πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, ήταν κόρη του Κηφέα, βασιλιά των Κηφήνων ή των Αντιόπων και της Κασσιόπης ή Κασσιόπειας ή Κασσιέπειας (ή κατ' άλλους της Ιόππης, της κόρης του Αιόλου).[1]

Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η Κασσιόπη ισχυρίστηκε ότι ήταν ωραιότερη από τις Νηρηίδες, ο Ποσειδών, για να την εκδικηθεί, προκάλεσε καταιγίδα στην Αιθιοπία, από την οποία πλημμύρισε τη χώρα, και επιπλέον έστειλε ένα θαλάσσιο τέρας, το Κήτος που κατασπάραζε ανθρώπους και ζώα.[2]

Σύμφωνα με το χρησμό του μαντείου του Άμμωνα, για να σωθεί η χώρα έπρεπε η Ανδρομέδα να θυσιαστεί στο τέρας· έτσι την εγκατέλειψαν σ΄ ένα βράχο της ακτής, για να την καταβροχθίσει το Κήτος.

Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος τρέχει αναβαίνει στα τείχη και μάχεται πρώτος και μόνος στην πολιορκία των Μαλλών

Ο Μέγας Αλέξανδρος απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα από την πατρίδα του, την Μακεδονία. Βρίσκεται στην χώρα των Μαλλών, στις απαρχές της Ινδίας, ανάμεσα σε μύριους εχθρούς. Καταδιώκει αμείλικτα τους Ινδούς που αντιστέκονται στο πέρασμά του.Ολόκληρο το έθνος των Μαλλών βρίσκεται σε μια οχυρή πόλη.

Ο Αλέξανδρος με όλη την γενναιοψυχία που τον διακρίνει, επιτίθεται σαν άγριο θηρίο στα τείχη, κυριεύοντας χωρίς ιδιαίτερο κόπο το εξωτερικό τείχος της πόλης. Οι Ινδοί τα έχουν χαμένα με την ορμητικότητα του Αλεξάνδρου και τρέχουν αλαφιασμένοι να βρουν καταφύγιο στα ασφαλέστερα τείχη της ακροπόλεως. Τους καταδιώκει ανηλεώς κραδαίνοντας την κοπίδα του και τους χτυπάει αλύπητα.

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Ο Βωμός του Ελέους στο κέντρο της Αθήνας

O Βωμός των Δώδεκα Θεών χρησίμευε ως αφετηρία μέτρησης αποστάσεων (σταδιασμός), όπως σήμερα είναι αφετηρία μέτρησης η πλατεία Συντάγματος. (Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO)

Κάπου ανάμεσα στον ναό και βωμό του Άρεως και στην Ποικίλη Στοά, στον χώρο της Αρχαίας Αγοράς, στην κεντρική περιοχή και πάνω στον τοίχο κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή μόλις που ξεχωρίζει μέσα στη βλάστηση ένα τμήμα του περίβολου του Ιερού των Δώδεκα Θεών.

Ο περιηγητής Παυσανίας το ονομάζει Βωμό του Ελέους, του θεού της ευσπλαχνίας. Αδιάψευστος μάρτυρας του ιερού, η επιγραφή που διακρίνεται ανάμεσα στις πέτρες που χορτάριασαν: «Λέαγρος ανέθεκεν, Γλαύκωνος δώδεκα θεοίσιν», δηλαδή «Ο Λέαγρος, γιος του Γλαύκωνος, αφιέρωσε το άγαλμα [που δεν υπάρχει πια] στους δώδεκα θεούς».

Τάλως, το πρώτο ρομπότ στην ιστορία

Ο Τάλως ήταν μυθικός χάλκινος γίγαντας, το πρώτο ρομπότ στην ιστορία, που προστάτευε την μινωική Κρήτη από κάθε επίδοξο εισβολέα. Ο Τάλως είναι από τις πιο αγαπητές μυθικές προσωπικότητες του αρχαίου κόσμου και ένας από τους πιο σημαντικούς ελληνικούς μύθους.

Ο Τάλως δεν γεννήθηκε αλλά φτιάχτηκε είτε από τον ίδιο το Δία ή σύμφωνα με άλλες παραλλαγές του μύθου με την εντολή του Δία από τον πολυτεχνίτη Δαίδαλο ή τον Ήφαιστο, θεό της φωτιάς και του σιδήρου. Ο Τάλως, ένας χρυσός σκύλος που δεν του ξέφευγε κανένα θήραμα και μία φαρέτρα με βέλη που δεν έχαναν ποτέ τον στόχο τους. ήταν τα τρία δώρα του Μέγιστου των θεών, Δία, προς την αγαπημένη του Ευρώπη που του χάρισε τρεις γιούς, το Μίνωα, μυθικό βασιλιά της Κνωσού, τον Ραδάμανθυ και τον Σαρπηδόνα.

«Η ανάσα του Άδη». Γιατί πεθαίνουν όσοι πλησιάζουν το ναό του Πλούτωνoς στη Φρυγία

Το μυστήριο που περιβάλλει έναν αρχαίο ελληνικό ναό, μετά από μια σειρά ανεξήγητων θανάτων, λύθηκε επιτέλους σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Για χρόνια, κάθε ζώο ή πουλί που πλησίαζε κοντά στην πύλη πέθαινε, εν μέσω εικασιών πως σκοτωνόταν από την θανατηφόρα ανάσα του Άδη, του Έλληνα θεού του κάτω κόσμου, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία.

Κατά τη διάρκεια των αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών χρόνων, ακόμη και οι άνθρωποι πέθαιναν αν πλησίαζαν κοντά στο ναό.

Αλλά τώρα οι επιστήμονες πιστεύουν πως οι θανατηφόρες συγκεντρώσεις αερίου διοξειδίου του άνθρακα που μπορεί να προέρχονταν από τα βάθη της Γης θα μπορούσαν να προκάλεσαν τους μυστηριώδεις θανάτους κοντά στο ναό, που βρίσκεται κρυμμένος στην στην αρχαία πόλη της Φρυγίας, την Ιεράπολη. Η νέα έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Archaeological and Anthropological Sciences».

Ακόμη και ο αρχαίος Έλληνας γεωγράφος Στράβωνας είχε περιγράψει το μέρος ως θανατηφόρο.

Ο Στράβων είχε γράψει: «Ο χώρος αυτός είναι γεμάτος από ατμό τόσο ομιχλώδες και πυκνό που κανείς δεν μπορεί να δει το έδαφος. Κάθε ζώο που μπαίνει μέσα συναντά στιγμιαίο θάνατο. Έριξα σπουργίτια και αμέσως σταμάτησαν να αναπνέουν».

Κι ενώ αυτό μπορεί να ακούγεται βγαλμένο από τις ταινίες του «Ιντιάνα Τζόουνς», φαίνεται τελικά ότι υπάρχει επιστημονική εξήγηση.

Μεταξύ των ερειπίων, οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν μια σπηλιά με ιωνικούς κίονες. Σε αυτούς υπήρχαν επιγραφές με αφιερώματα σε άλλους θεούς του κάτω κόσμου, όπως τον Πλούτωνα.

Ο Ιταλός αρχαιολόγος Φρανσέσκο ντ’ Άντρια δήλωσε στο Discovery News: «Μπορέσαμε να διαπιστώσουμε τις θανατηφόρες ιδιότητες του σπηλαίου κατά τη διάρκεια της ανασκαφής. Αρκετά πουλιά πέθαναν καθώς προσπαθούσαν να πλησιάσουν το θερμό άνοιγμα και πέθαναν αμέσως από τις αναθυμιάσεις διοξειδίου του άνθρακα».

Ο Ντ Άντρια ισχυρίζεται πως οι προσκυνητές που έφταναν στο χώρο έφερναν μαζί τους μικρά πουλιά για να ελέγξουν τις θανατηφόρες επιπτώσεις της σπηλιάς. Οι ιερείς λέγεται ότι θυσίαζαν ταύρους στον Πλούτωνα ενώ είχαν παραισθήσεις από τους τοξικούς καπνούς. «Κρατούσαν την αναπνοή τους όσο μπορούσαν», έγραφε ο Στράβων, προσθέτοντας ότι «η ανοσία τους θα μπορούσε να οφείλεται σε ένα είδος θείας πρόνοιας ή σε κάποια αντίδοτα κατά δηλητηριώδους ατμού». Οι άνθρωποι θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν τις ιερές τελετές από αυτά τα σκαλιά, αλλά δεν μπορούσαν να φτάσουν στην περιοχή κοντά στο άνοιγμα. Μόνο οι ιερείς λογικά θα μπορούσε να σταθούν μπροστά από την πύλη», σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας.

Σύμφωνα με τον D'Andria, οι προσκυνητές μετέφεραν νερό στην πισίνα που βρισκόταν κοντά στο ναό, κοιμόνταν κοντά στη σπηλιά και έβλεπαν οράματα και προφητείες. Πράγματι, οι αναθυμιάσεις που έρχονται από τις ιαματικές πηγές της Ιεράπολης δημιουργούσαν παραισθήσεις.

Οι Πύλες του Πλούτωνα, λειτουργούσαν πλήρως μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ, και περιστασιακά κατά τη διάρκεια των δύο επόμενων αιώνων ως προορισμός για τους τελευταίους ειδωλολάτρες διανοουμένων της Ύστερης Αρχαιότητας.

Ο καθηγητής Χάρντι Πφανζ, από το Πανεπιστήμιο του Duisburg-Essen της Γερμανίας, δήλωσε πως η μελέτη ανίχνευσε πολύ ψηλά ποσοστά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα. Πιστεύει πως η σπηλιά βρίσκεται πάνω από τη γραμμή Badadag, που θα μπορούσε να απελευθερώσει τα τοξικά αέρια από το φλοιό της Γης.

Η μελέτη αναφέρει: «Σε ένα σπήλαιο κάτω από το ναό του Πλούτωνα, βρέθηκε πως το διοξείδιο του άνθρακα βρίσκεται σε θανατηφόρες συγκεντρώσεις έως και 91%. Αυτοί οι ατμοί εξακολουθούν να εκπέμπονται σε συγκεντρώσεις που ακόμη και σήμερα σκοτώνουν έντομα, πουλιά και θηλαστικά»



Πηγή1 / Πηγή2







Σαράντος Ι. Καργάκος: «Ἐν διχοστασίῃ καί ὁ πάγκακος ἔμμορε τιμῆς»

Στό χεῖλος τῆς ἀβύσσου


Ὁ Νίτσε εἶχε πεῖ κάποτε διαφορετικά: «Μήν κοιτᾶς τήν ἄβυσσο, γιατί κι ἐκείνη σέ κοιτάζει!» Μέσα στήν περιπερειώδη, πολυκύμαντη καί συχνά πολυσήμαντη ἱστορία μας εἴχαμε ὡς ἄτομα καί λαός ἕναν ἔρωτα ἀβύσσου. Τήν κοιτάζαμε καί μᾶς κοίταζε καί συχνά μᾶς κατάπινε. Δέν εἴχαμε πάντοτε Ὀδυσσέα στό τιμόνι. Καί ἔπρεπε νά περάσουν χρόνια πολλά, γιά νά βγοῦμε μέ θυσίες καί αἵματα ἀπό τόν κάθε φορά ἄπατο γκρεμό. Ἀλλά δέν βάλαμε μυαλό.

Η Φρασίκλεια και ο Κούρος τα γλυπτά που θάφτηκαν για να γλυτώσουν από τους Πέρσες

Το 1968 ανακαλύφθηκε μια αρχαία μαρμάρινη επιγραφή τοποθετημένη ως οικοδομικό υλικό στην εκκλησία της Παναγία της Μερέντας, στο ομώνυμο βουνό, κοντά στο Πόρτο Ράφτη.
Η επιγραφή αποκολλήθηκε από την εκκλησία και μεταφέρθηκε στην αρχαιολογική υπηρεσία για μελέτη. Οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν πως επρόκειτο για τη βάση ενός αγάλματος που ανέφερε:
«Μνήμα της Φρασίκλειας, θα καλούμαι κόρη για πάντα, αφού αντί για γάμο οι θεοί αυτό το όνομα μου όρισαν».
Η ανακάλυψη της επιγραφής ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσουν ανασκαφές στην περιοχή που έφεραν στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα.

Τα δύο γλυπτά χρονολογούνται το 540 π.Χ. και ανακαλύφθηκαν το 1972. Ο ανασκαφέας Ε. Κακαβογιάννης και ο έφορος Αρχαιοτήτων Ε. Μαστροκώστας την ώρα της αποκάλυψης των αγαλμάτων. Επιγραφικό Μουσείο, Αρχείο Ευθ. Μαστροκώστα. Από το βιβλίο Οι μεγάλες στιγμές της ελληνικής αρχαιολογίας, εκδόσεις Καπόν.

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Η περιπέτεια του Κούρου του ναού του Ποσειδώνα

Η περιπέτεια του διάσημου Κούρου που κοσμούσε τον ναό του Ποσειδώνα. Τον έκρυψαν οι αρχαίοι μέσα σε πηγάδι για να τον σώσουν από τους Πέρσες. Τον έθαψαν και οι νεοέλληνες για να τον προστατεύσουν από τους γερμανούς κατακτητές

To 1906 ανακαλύφθηκε στον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, το εντυπωσιακό άγαλμα ενός Κούρου. Ο Κούρος του Σουνίου, όπως ονομάστηκε, είναι από τους μεγαλύτερους Κούρους που κατασκευάστηκε και προκαλεί δέος με το υπερφυσικό του μέγεθος.Οι αρχαίοι έκρυψαν τον Κούρο μέσα σε πηγάδι στον ναό του Ποσειδώνα για να τον σώσουν από την επιδρομή των Περσών.

H ετυμολογία και η ιστορία της λαγάνας

Η λαγάνα είναι το επίπεδο ψωμί χωρίς προζύμι που τρώμε την Καθαρά Δευτέρα (και ουσιαστικά μόνο την Καθαρά Δευτέρα, τουλάχιστον οι περισσότεροι). Αυτή είναι η πανελλήνια ονομασία, νομίζω, αν και βέβαια υπάρχουν τοπικά πολλές και διάφορες παραλλαγές και ονομασίες, για παράδειγμα σε ένα κορφιάτικο γλωσσάρι βρίσκω άλλες δυο λέξεις, την ξεπεταχτή και τη φλάουνα, που είναι, λέει, αλευρόπιτα (από το αγγλικό flour)· έχω πολλές επιφυλάξεις για την ετυμολογία.

Για την ετυμολογία της λαγάνας δεν υπάρχουν επιφυλάξεις, προέρχεται από το αρχαίο λάγανον. Το βρίσκουμε π.χ. στους Εβδομήκοντα, όπου τα λάγανα δεν ταυτίζονται με τα άζυμα ψωμιά (άρτους αζύμους πεφυραμένους εν ελαίω και λάγανα άζυμα κεχρισμένα εν ελαίω, στην Έξοδο).