Μυθολογικά πλάσματα της Προϊστορικής Ελλάδας

Ο όρος ελληνική μυθολογία καλύπτει το σύνολο των μύθων και των διδαχών που σχετίζονται με την ελληνική παράδοση, έτσι όπως παρουσιάζονται στα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ως ελληνική μυθολογία ορίζεται συγκεκριμένα η αφήγηση των μυθικών ιστορημάτων που δημιουργήθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες και αφορούσαν τους θεούς και τους ήρωες τους, τη φύση του κόσμου και τις τελετουργικές πρακτικές της λατρείας τους.

-Κέρβερος, γιγάντιο τρικέφαλο κυνηγόσκυλο που φρουρούσε τις πύλες του Άδη.
- Χάρυβδη, ένα θαλάσσιο τέρας του οποίου οι εισπνοές σχημάτιζαν μια θανάσιμη δίνη.
- Έμπουσα, Το πρόσωπο της Έμπουσας έλαμπε σαν πύρινο και είχε είτε ένα μόνο πόδι, είτε ένα χάλκινο και ένα γαϊδουρινό.

Η λευκή φυλή της Βόρειας Αμερικής

Ο μυστηριώδης πολιτισμός των Ανασάζι αποδεικνύει την έντονη ελληνική παρουσία στην Βόρεια Αμερική.

Το όνομα Anasazi σημαίνει «αρχαίοι άνθρωποι», αν και η λέξη Anasazi προέρχεται από τους Ναβάχο και σημαίνει «οι πρόγονοι του εχθρού».

Το όνομα δόθηκε αρχικά στα ερείπια του Mesa Verde από τον Richard Wetherill, που το 1888-1889 εξερεύνησε εκείνη την περιοχή. Αυτός ήξερε την γλώσσα των Ναβάχο και καταλάβαινε τι σήμαινε η λέξη.

Το όνομα κατόπιν υιοθετήθηκε από τον Alfred Kidder, σπουδαίο κοσμήτορα της αρχαιολογίας. Ο καθηγητής θεώρησε ότι το όνομα αυτό ήταν πιο εύχρηστο από το » Άνθρωποι των χωριών » ή » Άνθρωποι των λόφων » ή «Εκείνοι που ήρθαν πριν», όπως περίπου θα έπρεπε να λέγονται και κόλλησε το όνομα Ανασάζι για συντομία.

Ερύθεια: Η άγνωστη νήσος που ταξίδεψε ο Ηρακλής στον Ατλαντικό ωκεανό

Ο Ησίοδος αναφέρει: «Ο Χρυσάωρ παντρεύτηκε την Καλλιρρόη, την κόρη του Ωκεανού, που του γέννησε τον τρικέφαλο Γηρυόνη. Αυτόν τον Γηρυόνη σκότωσε ο Ηρακλής και του πήρε τα βόδια».

Ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος εξ’ άλλου διασώζει πως ο Γηρυόνης «είχε τρία σώματα που αποτελούσαν ένα μόνο. Ενώνονταν στην κοιλιά και ξαναχωρίζανε από τα πλευρά και τους γλουτούς».

Στην ελληνική μυθολογία πράγματι ο Γηρυόνης (από το ρήμα γηρύω = φωνάζω, σκούζω) ήταν ένας τρισώματος ή τρικέφαλος γίγαντας, γιος του Χρυσάορα, (κατ’ άλλους γιος του θεού Ποσειδώνα), και της κόρης του Ωκεανού Καλλιρρόης. Και στις δύο εκδοχές είναι εγγονός της Γοργόνας Μέδουσας. Είναι επίσης γνωστός με τα ονόματα Γηρυονέας, Γηρυονεύς και Γηρυών.

Ο δίσκος της Φαιστού έρχεται στο φως πριν 110 χρόνια

Στις 3 Ιουλίου του 1908, ο Ιταλός αρχαιολόγος Λουΐντζι Περνιέ (Luigi Pernier), έκανε μία από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις σχετικά με τα μυστήρια της αρχαίας Ελλάδας. Η ανακάλυψη έγινε στην Μινωική πόλη της Φαιστού (νότια Κρήτη), και το εύρημα είναι ο περιβόητος δίσκος της Φαιστού.

Ο Ιταλός αρχαιολόγος Λουίτζι Πέρνιερ βρήκε τον δίσκο σε ένα υπόγειο δωμάτιο του ανακτόρου κατά τη διάρκεια των ανασκαφών. Το ανάκτορο κατέρρευσε από σεισμό ή έκρηξη ηφαιστείου. Κάποια άλλα αντικείμενα που βρέθηκαν σε διάφορα άλλα σημεία της Κρήτης, όπως π.χ το τσεκούρι του Αρκαλοχωρίου που είναι διπλοπέλεκυς με 15 χαραγμένα σύμβολα, φέρουν παρόμοια σύμβολα, τα οποία θεωρούνται Γραμμική Γραφή Α, μια γραφή στην αρχαία Ελλάδα που δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί….

Το μυστικό της Ακρόπολης. Τι μαρτυρούν τα διαφορετικά υλικά από κίονες στην οχύρωση του βόρειου τείχους.

 Τα απομεινάρια του αρχικού προ – Παρθενώνα που κατέστρεψαν στην επιδρομή τους οι Πέρσες. Ότι υλικό απέμεινε από τους παλιούς ναούς της Ακρόπολης, οι αρχαίοι τα χρησιμοποίησαν για να οχυρώσουν τα τείχη της Ακρόπολης.

 Το 480 π.Χ. οι Πέρσες πραγματοποίησαν τη δεύτερη μεγάλη εκστρατεία τους. Μετά τη νίκη τους στην μάχη των Θερμοπυλών, προχώρησαν στην εκκενωμένη Αθήνα και κατέστρεψαν την Ακρόπολη με τους ιερούς ναούς και όλα τα ιερά αναθήματα. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές που υπέστη ο ιερός βράχος στην ιστορία του. Οι εισβολείς στη συνέχεια διώχθηκαν με  τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π. Χ.) και τη μάχη των Πλαταιών (479 π.Χ.). Δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά μπορούμε να δούμε τα πειστήρια της τρομακτικής επιδρομής.

Πως έπαιρναν διαζύγιο στην Αρχαία Ελλάδα;

Σήμερα το διαζύγιο φαίνεται εύκολη υπόθεση, που τα ελληνικά δικαστήρια λύνουν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Πολλοί θεωρούν ότι η εξέλιξη των σχέσεων και η ισότητα των δύο φύλων έφερε και τις καλύτερες προϋποθέσεις για να βγαίνει κόσμια ένα διαζύγιο.

Πως ήταν όμως τα πράγματα για ένα γάμο που έληξε στην αρχαιότητα; Συγκεκριμένα στην αρχαία Ελλάδα είχαν καταγραφεί από τους ιστορικούς πολλά διαζύγια, Υπήρχαν δύο είδη διαζυγίων. Το κριτήριο ήταν ποιος ζητούσε το διαζύγιο.

Αν ο άνδρας του ζευγαριού ήθελε να χωρίσει, τότε έπρεπε να επιστρέψει στην οικογένεια της γυναίκας, την προίκα που είχα λάβει και να διασφαλίσει την οικονομική επιβίωση της συζύγου για τα πρώτα χρόνια, μετά το διαζύγιο.

Η απόρρητη μελέτη για τον Τύμβο Καστά!

Τα γεώφωνα που έκαναν την «ακτινογραφία», έδειξαν ένα δαιδαλώδες μνημείο με επτά θαλάμους: Αυτή η απεικόνιση είναι ο «οδηγός» των ανασκαφών.

Επρόκειτο ουσιαστικά για μια σεισμική τομογραφία, μια «ακτινογραφία», η οποία έδειξε στους επιστήμονες τι υπήρχε κάτω από τους τόνους χωμάτων (τότε). Αυτό που δίνει διαστάσεις θρίλερ στην όλη υπόθεση, είναι το γεγονός ότι ακόμα και τότε, η μελέτη δημοσιεύθηκε –ως είθισται- σε επιστημονικό περιοδικό, δίχως να συνοδεύεται όμως από το τελικό της αποτέλεσμα: Δηλαδή, οι τρισδιάστατες απεικονίσεις του εσωτερικού του τύμβου, είχαν αποκοπεί από τη μελέτη και δεν δημοσιεύθηκαν ποτέ. Γιατί; Ποιο μυστικό ήθελαν να προφυλάξουν οι επιστήμονες, ή (και) οι ελληνικές Αρχές;

Δελφικοί τρίποδες

Ο τρίποδας, επάνω στον οποίο συνήθως ήταν προσαρμοσμένος κάποιος λέβητας, αποτελούσε βασικό αντικείμενο στο τελετουργικό της λατρείας του Πύθιου Απόλλωνα. Στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών έχουν βρεθεί τρίποδες και λέβητες, ακέραιοι ή τμηματικοί, που φανερώνουν την τυπολογική εξέλιξη του ιδιότυπου αυτού αντικειμένου.

Ο τρίποδας στη λατρεία του Απόλλωνα

Χαρακτηριστικά αντικείμενα στη λατρεία του Πύθιου Απόλλωνα είναι οι τρίποδες. Ο μύθος λέει ότι ο Ηρακλής, μετά τον φόνο του Ίφιτου, πήγε στο Μαντείο των Δελφών για να ρωτήσει πώς θα μπορούσε να εξιλεωθεί και να καθαρθεί. Το μαντείο δεν του έδινε αρχικά χρησμό. Τότε ο Ηρακλής, οργισμένος, άρπαξε τον τρίποδα της Πυθίας.

To κομμάτι που λείπει από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, μπορεί να λύνει το μυστήριο της Αμφίπολης

Τι υποστηρίζουν οι εκδόσεις του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ

Ας δούμε επιγραμματικά κάποια στοιχεία που βοηθούν να καταλάβουμε τι έχουν βρει ως τώρα στην Αμφίπολη.

Όσον αφορά την Αρχαιολογία:

1) Ο συνδυασμός καρυάτιδων (κλασική Ελλάδα) και Σφιγγών (αιγυπτιακές ρίζες) σε ένα μακεδονικό τάφο δείχνει πως μιλάμε για μία πρωτοφανή ανακάλυψη, που όμοια της δεν υπάρχει. Σίγουρα αυτός ή αυτοί που έχουν ταφεί δεν περιορίζονται στα όρια της Μακεδονίας, καθώς τα τρία αυτά στοιχεία φωτογραφίζουν πρόσωπο ή πρόσωπα που μπορεί να ξεπερνούν ακόμα και τα όρια της Ελλάδας.

Η ακουστική της Επιδαύρου «Δρα Επι της Αυρας» και ο εξαίρετος ήχος μόνο της Ελληνικής γλώσσας

Η εξαίρετη ακουστική για την οποία το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου είναι διάσημο, οφείλεται στα πέτρινα εδώλια του (στα καθίσματα των θεατών), καθώς το σχήμα και η διάταξή τους είναι ιδανικά για το φιλτράρισμα των θορύβων χαμηλής συχνότητας, καταδεικνύει η έρευνα ειδικών επιστημόνων.

Ήδη από τον 1ο π.Χ αιώνα, ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος θαύμαζε το πώς οι αρχαίοι Ελληνες είχαν διαρυθμίσει τα καθίσματα της Επιδαύρου «σύμφωνα με την επιστήμη της αρμονίας» για να ακούγονται καθαρότερα οι φωνές των ηθοποιών. Ακόμα και ο παραμικρότερος ψίθυρος στη σκηνή του θεάτρου ακούγεται πεντακάθαρα στις τελευταίες θέσεις σε απόσταση 60 μέτρων.

Το βάθρο του λέοντα της Αμφίπολης και τα μυστικά του

Η υπόθεση πως ο λέοντας της Αμφίπολης ήταν το σήμα του τύμβου Καστά διατυπώθηκε ήδη από το 2014 στο συνέδριο για το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και Θράκη (ΑΕΜΘ). Μαζί με αυτή την υπόθεση, παρουσιάστηκε και η πρόταση πως ο λέοντας ήταν πάνω σε ένα ευμεγέθες βάθρο, το οποίο είχε τετράγωνη βάση και συνολικό ύψος 10.56 μέτρα, όσο δηλαδή δύο εμβάτες των 5.28 μ. Τα 5.28 μ. αντιστοιχούν στην εκτίμηση της ανασκαφικής ομάδας για το ύψος του λέοντα της Αμφίπολης, αν και παλιότερες μελέτες το τοποθετούν μεταξύ 5.30 και 5.37 μ.

Μέρος του βάθρου ήταν διακοσμημένο με ασπίδες και δωρικές κολώνες. Προτείνεται επίσης, πως τμήμα του διέτρεχε ζωφόρος, κομμάτια της οποίας παρουσιάστηκαν στο ΑΕΜΘ του 2016.