Οι Πυθικοί αγώνες

Τα Πύθια ήταν οι δεύτεροι σημαντικότεροι μετά τα Ολύμπια πανελλήνιοι αγώνες. Η παράδοση λέει ότι, μετά το φόνο του Πύθωνα από τον Απόλλωνα, ο θεός καθιέρωσε μουσικούς αγώνες σε ανάμνηση του γεγονότος.

Η απαρχή των αγώνων τοποθετείται στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ., αν και ενδέχεται να προϋπήρχαν κάποιες εκδηλώσεις. Αρχικά οι αγώνες γίνονταν κάθε 9 χρόνια – όσο το διάστημα που έλειψε ο Απόλλωνας για να εξαγνιστεί από το φόνο του Πύθωνα - με παιάνες για τον θεό συνοδευόμενους από κιθάρα. Οι αγώνες διεξάγονταν κοντά στην Κρίσα και το έπαθλο ήταν χρηματικό (αγών χρηματίτης).

Ιάσων ο Φεραίος: Ο Θεσσαλός οραματιστής για μια ενωμένη Ελλάδα

Διαδέχθηκε τον πατέρα του Λυκόφρων Α΄ των Φερών σαν τύραννος στις Φέρες, την δεκαετία του 370 π.χ. έγινε Ταγός της Θεσσαλίας και σύντομα επέκτεινε την εξουσία του σε ολόκληρη την περιοχή. Με εκπαιδευμένους μισθοφόρους και το περίφημο Θεσσαλικό ιππικό μετέτρεψε σύντομα την Θεσσαλία σε πανίσχυρη δύναμη που μιλούσε συχνά με τους Αχαιμενίδες εισβολείς.

Δρόμοι της αρχαίας Αθήνας με τεράστια σημασία

Οι ελεύθεροι χώροι μέσα στο δομημένο περιβάλλον, έπαιζαν σημαντικό ρόλο για τους προγόνους μας, οι οποίοι, συνειδητά δημιουργούσαν τέτοιους μέσα στις πόλεις, στα ιερά και στα νεκροταφεία. «Ένας δημόσιος χώρος, λειτουργεί δυνητικά σε τρεις διαστάσεις και διαμορφώνεται τόσο από τα αρχιτεκτονήματα που τον περιβάλλουν όσο και από φυσικά ή τεχνητά τοπόσημα, αλλά και από τους ίδιους τους ανθρώπους που τον χρησιμοποιούν και τον βιώνουν καθημερινά ή περιστασιακά» αναφέρουν ο καθηγητής αρχαιολογίας Πάνος Βαλαβάνης, και οι αρχαιολόγοι Νικόλας Δημάκης και Ειρήνη Δημητριάδου στο άρθρο τους «Βιώνοντας τον δημόσιο χώρο στην αρχαία Ελλάδα (6ος-1ος αι. π.Χ.)

Το αντίτιμο της εταίρας κι η ανταλλαγή δώρων στην Αρχαία Ελλάδα

Αν και ο κόσμος της Αφροδίτης μοιάζει κάπως σκοτεινός και μυστηριώδης, μέσα στο σκοτάδι αυτό μπορούμε να διακρίνουμε κάποια επαναλαμβανόμενα θέματα. Ένα από τα πιο σημαντικά εξ αυτών είναι η απόπειρα να χαράξουμε μια σαφή διάκριση ανάμεσα σε δύο είδη ερωτικής συνομιλίας: τη ρομαντική στρατηγική του κόρτε, του φλερτ και της αποπλάνησης και την πιο άμεση προσέγγιση της αγοραπωλησίας του σεξ.

Κύπρος , Περσικοί Πόλεμοι

Τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα που συνέβησαν κατά την μακρά, σχετικά, περσική κυριαρχία στην Κύπρο, ήταν οι επανειλημμένες προσπάθειες των Κυπρίων να αποτινάξουν τον περσικό ζυγό και - στο πλαίσιο αυτό - η εμπλοκή των Ελλήνων. Ιδίως δε των Ιώνων αρχικά και των Αθηναίων στη συνέχεια.

Από που προέρχεται η λέξη Μαγνήτης - Μαγνητισμός

Ο Νίκανδρος ο Κολοφώνιος (2ος Αιώνας μ.Χ., ο Έλληνας ποιητής, Θεραπευτής και γραμματικός, γεννήθηκε στην Κλάρο, κοντά στην Κολοφώνα, όπου η οικογένειά του ήταν υπεύθυνη από γενιά σε γενιά για το ιερατείο του Απόλλωνα), και αργότερα και ο Ρωμαίος Πλίνιος μας ενημέρωσαν ότι η λέξη προέρχεται από έναν βοσκό, τον Μάγνη, ο οποίος παρατήρησε, εκεί που έβοσκε τα πρόβατα του, την εν λόγω ιδιότητα του μαγνητισμού όταν τα καρφιά των υποδημάτων του και το μπαστουνιού του έλκονταν από φυσικούς μαγνήτες εκεί που περπατούσε. Έτσι ο τόπος ονομάστηκε Μαγνησία.

Το Σύνταγμα των Αθηναίων,του Αριστοτέλους σώζεται σε αρχαίο πάπυρο!

Η Σχολή του Σταγειρίτη φιλοσόφου Αριστοτέλη (384-322 π.Χ.) διερεύνησε και κατέγραψε τα συντάγματα 158 αρχαίων ελληνικών πόλεων-κρατών!

Αυτά χρησιμοποιήθηκαν από τον Αριστοτέλη για να γράψει τα «Πολιτικά» του, που ήταν, προφανώς, γνωστά στην αρχαιότητα, πριν… εξαφανιστούν!

Στα τέλη του 19ου αιώνα, ωστόσο, στην Αίγυπτο ανακαλύφθηκαν τέσσερις κύλινδροι παπύρου, που περιείχαν κείμενο, το οποίο ταυτοποιήθηκε γρήγορα. Διατηρούσε το μεγαλύτερο μέρος του Συντάγματος των Αθηναίων!

Οι προϊστορικοί βασιλείς της αρχαίας Αττικής

Ο Ακταίος (Ακτεύς), κατά τον Παυσανία ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αθήνας. Ήταν ο γιος του Ερυσίχθωνα, πατέρας της Άγραυλου και πεθερός του Κέκροπα, του διαδόχου του στη βασιλεία της πόλης.

Η παράδοση αναφέρει ότι έδωσε το όνομά του στην περιοχή της Αττικής, πριν ονομαστεί Κεκροπία από τον Κέκροπα.

Τα Παιδία Παίζει: Παίζοντας Στην Αρχαία Ελλάδα

Η κατανόηση του κόσμου είναι δύσκολη υπόθεση και συχνά οδυνηρή. Ενήλικες πια, απορροφημένοι από τα σοβαρά προβλήματα και τις ευθύνες μας, τείνουμε να ξεχάσουμε με ποιο μαγικό τρόπο ενταχθήκαμε ως παιδιά σε ομάδες, μάθαμε να μοιραζόμαστε και ν’ αναπτύσσουμε τα ταλέντα που μας χάρισε η φύση.

Μαραθώνας, 490 π.Χ . Η μάχη σύμφωνα με τον Ηρόδοτο

103 [ ] Τον αθηναϊκό στρατό διοικούσαν δέκα στρατηγοί, από τους οποίους τελευταίος ήταν ο Μιλτιάδης. Ο πατέρας του, ο Κίμωνας, γιος του Στησαγόρα, είχε εξοριστεί από την Αθήνα από τον Πεισίστρατο, γιο του Ιπποκράτη. Ενώ βρισκόταν στην εξορία, είχε την τύχη να κερδίσει τον αγώνα με τον τέθριππο στην Ολυμπία κι έτσι να αποσπάσει την ίδια δόξα με τον ομομήτριο αδερφό του, Μιλτιάδη. Στους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες, κέρδισε πάλι το έπαθλο με τα ίδια άλογα, αλλά αυτή τη φορά παραιτήθηκε από τη νίκη για χάρη του Πεισίστρατου· γι αυτήν του την πράξη, ο τελευταίος του επέτρεψε να γυρίσει στην Αθήνα. Σε μια μεταγενέστερη διοργάνωση των Ολυμπιακών, κέρδισε για τρίτη φορά τη νίκη, πάντα με τα ίδια άλογα. Λίγο αργότερα, αφού πέθανε ο Πεισίστρατος, δολοφονήθηκε από τους γιους του τυράννου, που έστειλαν τη νύχτα μερικούς άνδρες να του στήσουν ενέδρα στον δρόμο κοντά στο πρυτανείο.

«Είμαστε για τα πανηγύρια». Πώς βγήκε η φράση που αντέχει 2.500 χιλιάδες χρόνια και τι σχέση έχει με τον Ισθμό της Κορίνθου

Η Κόρινθος ήταν από τις λίγες πόλεις που επιθυμούσαν να λεηλατήσουν οι Ρωμαίοι. Πουθενά αλλού οι λεγεώνες τους δεν άρπαξαν περισσότερο χρυσάφι. Αυτή έκαναν πρωτεύουσα της Ελλάδας, γιατί είχε μεγάλη δύναμη.

Χρωστούσε το μεγαλείο της στη στενή λουρίδα γης που χωρίζει το Ιόνιο από το Αιγαίο πέλαγος. Τα καΐκια των αρχαίων περνούσαν τον Ισθμό πάνω από τη στεριά. Είχαν κάνει έναν διάδρομο ξύλινο, αλειμμένο με λίπος – τον δίολκο, όπως τον έλεγαν- και τα περνούσαν γλιστρώντας τα από τα μία θάλασσα στην άλλη. Άλλωστε από αυτή την διαδικασία βγήκε και η φράση «το μ—νί καράβι σέρνει«.