Ο Καλλισθένης και η συνωμοσία των παίδων κατά του Μεγάλου Αλεξάνδου

Ο Καλλισθένης ο Ολύνθιος (περ. 360-327 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός από την Όλυνθο της Χαλκιδικής.

Ήταν ανιψιός του Πρόξενου(D/R), ο οποίος είχε αναλάβει την κηδεμονία του Αριστοτέλη όταν αυτός έμεινε ορφανός. Ο Αριστοτέλης έγινε δάσκαλος του Καλλισθένη και μέσω αυτού, το 336 π.Χ., συμμετείχε στην αποστολή που έκανε ο Μέγας Αλέξανδρος ενάντια στην Περσική Αυτοκρατορία, ως επίσημος ιστοριογράφος για τη συγγραφή του ημερολογίου εκστρατείας. Ενώ στην αρχή επιδοκίμαζε τον Αλέξανδρο, αργότερα ξεκίνησε να τον κατακρίνει και να τον κατηγορεί για την υιοθέτηση ανατολίτικων συνηθειών όπως αυτό τηςπροσκύνησης.

Δισπηλιό Καστοριάς το πρώτο Ελληνικό Οικομουσείο - Δείτε το βίντεο από ψηλά

Το Δισπηλιό είναι μεγάλος οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μακεδνών του Δήμου Καστοριάς. Βρίσκεται περίπου στο 4χλμ του δρόμου Καστοριάς – Άργους Ορεστικού. Στο Δισπηλιό ανακαλύφθηκε τυχαία το 1932 ο πρώτος λιμναίος οικισμός του 5.000 π.Χ. περίπου, που δείχνει ότι η Καστοριά είχε κατοικηθεί από τους Νεολιθικούς χρόνους.

Δεν υπάρχει σχέδιο επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα, λέει ο Rishi Sunak

Δεν υπάρχει σχέδιο επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα, λέει ο Rishi Sunak

Ο πρωθυπουργός λέει ότι η συλλογή του Βρετανικού Μουσείου χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους και προστατεύεται από το νόμο

Ο Rishi Sunak έχει δεσμευτεί να προστατεύσει τα γλυπτών του Παρθενώνα από την επιστροφή στην Ελλάδα, λέγοντας ότι παραμένουν ένα «τεράστιο πλεονέκτημα» για το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο πρωθυπουργός έμεινε στις δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι προκάτοχοί του Λιζ Τρας και Μπόρις Τζόνσον για τη διαφύλαξη των θησαυρών στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.

Δελφοί: Περιπλανηθείτε στον "Ομφαλό της Γής" με την βοήθεια της πιο προηγμένης κάμερας στον κόσμο

Οι Δελφοί ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην οποία λειτούργησε το σημαντικότερο μαντείο του αρχαιοελληνικού κόσμου. Η πόλη αναφέρεται από τους ομηρικούς χρόνους με την ονομασία Πυθώ. Στην αρχή των ιστορικών χρόνων ήταν μία από τις πόλεις της αρχαίας Φωκίδας, αλλά σταδιακά ο ρόλος της πόλης ενισχύθηκε και εξελίχθηκε σε πανελλήνιο κέντρο και ιερή πόλη των αρχαίων Ελλήνων. Αποτέλεσε επίσης κέντρο της Δελφικής Αμφικτυονίας. Οι Δελφοί διατήρησαν τη σημαντική τους θέση μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ., οπότε δόθηκε οριστικό τέλος στη λειτουργία του μαντείου με διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄. Τους επόμενους αιώνες η πόλη παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε οριστικά την περίοδο των σλαβικών επιδρομών.

Όταν ο Ηρακλής απελευθέρωσε τον Προμηθέα και παραλίγο να πάρει την θέση του Άτλαντα στην αιώνια καταδίκη του

Τα μήλα των Εσπερίδων ήταν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι χρυσοί καρποί των δέντρων που βρίσκονταν στον κήπο των Εσπερίδων. Είναι κυρίως γνωστά μέσω του μύθου του Ηρακλή, καθώς η απόκτησή τους αποτέλεσε το αντικείμενο του ενδέκατου άθλου του.

Η προέλευση των μήλων

[...]ἷξον δ' ἱερὸν πέδον, ᾧ ἔνι Λάδων

εἰσέτι που χθιζὸν παγχρύσεα ῥύετο μῆλα χώρῳ ἐν Ἄτλαντος, χθόνιος ὄφις, ἀμφὶ δὲ νύμφαι

Ἑσπερίδες ποίπνυον ἐφίμερον ἀείδουσαι·[...]

Στην αρχαία Ελλάδα γιόρταζαν την Άνοιξη με παραδοσιακά βραχιόλια του Μάρτη που ονομαζόταν «κρόκι»

Μάρτης αποκαλείται το έθιμο στο οποίο ένα φτιαγμένο από κόκκινο και άσπρο σχοινάκι ή κλωστές που έχουν στριφτεί ή πλεχτεί, βραχιόλι φοριέται την 1η Μαρτίου. Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά. 

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι.

Ο Μάρτης ή Μαρτιά είναι ένα παμπάλαιο έθιμο. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.

Βασικοί προ-ομηρικοί μύθοι για την Ωραία Ελένη

Η Ομηρική Ελένη, αποκαλούμενη Ωραία Ελένη στη νεοελληνική γλώσσα και ευειδής στην Ιλιάδα, περίφημη για την ομορφιά της, αποτελεί το πλέον διλημματικό πρόσωπο (αθωότητας ή ενοχής) στην ελληνική μυθολογία. Ήταν κόρη του Δία ή του Τυνδάρεω και σύζυγος του Μενέλαου, του βασιλέα της Σπάρτης. Η "αρπαγή" της από τον Πάρη και η μεταφορά της στην Τροία έγινε αφορμή, σύμφωνα με την Ιλιάδα, του μακροβιότερου πολέμου όλης της αρχαιότητας, του δεκάχρονου Τρωικού Πολέμου, έχοντας προηγουμένως συνεγείρει όλα τα αρχαία ελληνικά βασίλεια κατά της Τροίας. Η δε παρουσία της στην αρχαία ελληνική γραμματεία κρίνεται πυκνή αλλά και σημαδιακή, όχι μόνο στα ομηρικά έπη, αλλά και στη λυρική και χορική ποίηση, στο αττικό δράμα, στη ρητορική και την ιστοριογραφία.

Αιτωλείς το αρχαίο Ελληνικό φύλο που κατοικούσε στην ορεινή περιοχή της βορειοδυτικής Ελλάδας

Οι Αιτωλείς ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο που κατοικούσε στην ορεινή περιοχή της βορειοδυτικής Ελλάδας, στα βόρεια του Κορινθιακού κόλπου.

Περιοχές εγκατάστασης

Η περιοχή που κατοικούσαν ήταν χωρισμένη στην παράκτια αρχαία Αιτωλία, και στην ορεινή Επίκτητο Αιτωλία. Η πρώτη είχε δύο εύφορες πεδιάδες και οι κάτοικοί της επιδίδονταν στη σιτοκαλλιέργεια, στην ιπποτροφία και στην αμπελουργία. 

Αρχαιότερη πόλη της ήταν η Καλυδώνα, με πρώτο βασιλιά της τον Οινέα. Άλλες πόλεις της Αιτωλίας ήταν η Χαλκίς (που αναφέρεται μαζί με την Καλυδώνα στην ομηρική Ιλιάδα), η Πλευρών, η Ώλενος, η Πυλήνη, η Κωνώπη, η Λυσιμάχεια, το Τριχώνιον, το Φύταιον, η Στράτος, ο Θέρμος, το Αγρίνιον, κ.α.

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν οι Έλληνες αρχαιολόγοι και απευθύνουν έκκληση σε όλους τους βουλευτές εφιστώντας την προσοχή τους σε μία ασαφή διάταξη του νέου νόμου για τα Μουσεία

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν οι Έλληνες αρχαιολόγοι και απευθύνουν έκκληση σε όλους τους βουλευτές εφιστώντας την προσοχή τους σε μία ασαφή διάταξη του νέου νόμου για τα Μουσεία, μέσω της οποίας θα μπορούν να εξαχθούν στο εξωτερικό αρχαιότητες ακόμη και για έναν αιώνα!

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

Έκκληση προς τους βουλευτές

Μην επιτρέψετε την εξαγωγή αρχαιοτήτων στο εξωτερικό για 100 και πλέον χρόνια!

Η τεχνητή νοημοσύνη αποκρυπτογραφεί ένα «χαμένο βιβλίο» 2.000 ετών που περιγράφει τη ζωή μετά τον Μέγα Αλέξανδρο

Όταν ο Βεζούβιος εξερράγη το 79 μ.Χ., απανθρακώθηκε ένα βιβλίο για τους ηγεμόνες που ακολούθησαν τον Μέγα Αλέξανδρο. Τώρα, η μηχανική μάθηση αποκρυπτογραφεί το «χαμένο βιβλίο».

Ένα «χαμένο βιβλίο» 2.000 ετών που συζητά τις δυναστείες που διαδέχθηκαν τον Μέγα Αλέξανδρο μπορεί τελικά να αποκρυπτογραφηθεί σχεδόν δύο χιλιετίες αφότου το κείμενο καταστράφηκε μερικώς στην έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. και αιώνες αργότερα, παραδόθηκε στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αρχαία Ελλάδα

Σε κάθε Γυμνάσιο ή Παλαίστρα, υπήρχαν ειδικοί χώροι, για να προετοιμάζουν οι αθλητές το σώμα τους μετά την προπόνηση ή τους αγώνες, αλλά και να ξεκουράζονται μετά από αυτούς. Το ελαιοθέσιο, το κονιστήριο, το  λουτρό, το αλειπτήριον, το πυριατήριον:

1. Το ελαιοθέσιον, δηλ. “Eλαιον τιθέναι”

Ήταν το δωμάτιο στο οποίο γινόταν η διανομή του λαδιού. Όπως αναφέραμε, υπήρχε η συνήθεια στους αθλητές να αλείφουν με λάδι το σώμα τους, πριν την άσκηση στα γυμναστήρια, για την διατήρηση της ελαστικότητας των μυών τους.

Το έλαιο το διέθετε στους αθλητές ο γυμνασιάρχης δηλ. ο δωρητής-ευεργέτης  και ήταν μια ακριβή χορηγία. Ο γυμνασιάρχης ήταν υπεύθυνος να προσκομίζει επίσης και την καύσιμη ύλη για τα λουτρά. Ήταν μεγάλη τιμή για τον ευεργέτη, η πλούσια δωρεά του λαδιού, ώστε να ρέει σαν νερό και να λαμβάνει έπαινο από την Αφροσιάδα.