Ο Θολωτός Μυκηναϊκός Τάφος του Μενιδίου

Στην οδό Φιλαδελφείας (ύψος 217) στον Κόκκινο Μύλο, στις Αχαρνές, δίπλα ακριβώς από τον δρόμο, εντός περιφραγμένης θέσης, βρίσκεται ο καλύτερα διατηρημένος Μυκηναϊκός θολωτός τάφος στην Αττική. Ο τάφος, άγνωστος στο ευρύ κοινό, είναι σήμερα επισκέψιμος. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζουμε τα ιστορικά, αρχαιολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία για τον τάφο και παροτρύνουμε κάθε ενδιαφερόμενο να επισκεφτεί το εν λόγω ιδιαίτερο μέρος, το οποίο γειτνιάζει και συνδέεται και με τον ποταμό Κηφισό, ο οποίος διέρχεται λίγο πιο Ανατολικά.

Οι ανασκαφές στην Ίκλαινα Μεσσηνίας, βοηθούν να καταλάβουμε πως αναπτύχθηκαν τα μυκηναϊκά κράτη

«Τα αποτελέσματα των ανασκαφών της Αρχαιολογικής Εταιρείας στην Ίκλαινα της Μεσσηνίας, μας οδηγούν σε αναθεώρηση της γνώσης μας για τα μυκηναϊκά κράτη, με πραγματικά απρόσμενα ευρήματα», τονίζει σε συνέντευξη του στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Μιζούρι - Σεντ Λούις Μιχάλης Κοσμόπουλος, ο οποίος έχει αναλάβει τις ανασκαφές.

Όπως εξηγεί, «ο διοικητικός ιστός του κράτους του Εγκλιανού, απέκτησε μία διοικητική διαίρεση δύο βαθμίδων, που συνίστατο στην κεντρική πρωτεύουσα και τις περιφερειακές πρωτεύουσες». Πρόκειται, όπως προσθέτει, «για μία πρώιμη μορφή της διπλής διοικητικής διαίρεσης που απαντάται σε ομοσπονδιακά κράτη».

Το πολίτευμα της Αρχαίας Σπάρτης

Από την αρχή της Αρχαϊκής Εποχής η Σπάρτη αναδύθηκε ως μία από τις ισχυρότερες πολιτικοστρατιωτικές δυνάμεις στην Ελλάδα. Οι αρχαίοι απέδιδαν τη δύναμη της Σπάρτης στον περίφημο Σπαρτιάτη νομοθέτη Λυκούργο, τον «πατέρα» του σπαρτιατικού πολιτεύματος, η ζωή και το έργο του οποίου καλύπτονται από την αχλύ των μύθων και των θρύλων της αρχαιότητας.

Ωστόσο υπάρχουν πολλές αμφιβολίες και διαφωνίες σχετικά με τη ζωή αυτού του άνδρα. Ορισμένοι τον θεωρούσαν απόγονο του Ευρυσθένη, ενώ άλλοι απόγονο του Προκλή. Σύμφωνα με κάποιους, άκμασε στις αρχές του 10ου αιώνα π.Χ., ενώ κατά άλλους στα τέλη του 9ου.

Η κλεμένη κεφαλή του Κενταύρου από τον Παρθενώνα που εκτίθεται στην Γερμανία

Η Ελλάδα ζητεί να επιστραφεί στη χώρα μια κεφαλή Κενταύρου από τον Παρθενώνα που εκτίθεται εδώ και 160 χρόνια στο μουσείο Μάρτιν φον Βάγκνερ του πανεπιστημίου Βίρτσμπουργκ στη Γερμανία, κάτι που όμως το πανεπιστήμιο αρνείται να κάνει.

Η κεφαλή του Κενταύρου είναι ηλικίας μεγαλύτερης των 2.400 ετών και βρισκόταν στη μετόπη του Παρθενώνα, μεγάλο μέρος της οποίας βρίσκεται εδώ και 200 χρόνια στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου.

Η κεφαλή περιήλθε στην κατοχή του Μάρτιν φον Βάγκνερ –ενός Γερμανού ζωγράφου, γλύπτη και συλλέκτη έργων τέχνης— το πρώτο μισό του 19ου αιώνα από μια ιταλική ιδιωτική συλλογή. Τότε δεν γνώριζε ότι το έργο τέχνης αυτό αποτελούσε μέρος του Παρθενώνα

Ιστορικό ντοκουμέντο του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ (1944) η Μακεδονία είναι μόνο Ελληνική

Ιστορικό ντοκουμέντο στο οποίο το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ από το 1944 αναγνώριζε κατηγορηματικά ότι η Μακεδονία είναι μόνο Ελληνική, αποτελεί το έγγραφο το οποίο που ακολουθεί.

«Η κυβέρνηση αυτή θεωρεί τις συζητήσεις περί Μακεδονικού «κράτους», Μακεδονικής «πατρίδας», και Μακεδονικής «εθνικής συνείδησης», αβάσιμη προπαγάνδα, η οποία δεν έχει καμία σχέση με κάποια εθνική ή πολιτική πραγματικότητα, και διακρίνουμε στις προσπάθειες αυτές, κεκαλυμμένες επιθετικές διαθέσεις κατά της Ελλάδος», αναφέρεται μεταξύ άλλων στο συγκεκριμένο απόσπασμα του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ το 1944.

Οι επιπτώσεις της αποδοχης του όρου Μακεδονία

Είναι συγκλονιστικό το άρθρο του πολιτικού επιστήμονα Κωνσταντίνου Χολέβα στην κυριακάτικη Δημοκρατία για τις επιπτώσεις που θα έχει στη χώρα μας η αποδοχή του όρου Μακεδονία στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων.

Διαβάστε τι λέει και θα καταλάβετε:

Η ονομασία των Σκοπίων και η προστασία της ταυτότητάς μας

Δεν συμμερίζομαι την αισιοδοξία των κυβερνώντων ότι θα βρεθεί «λύση» στο ζήτημα της ΠΓΔΜ, διότι οι Σκοπιανοί παραμένουν αδιάλλακτοι, παρά τα χαμόγελα του Ζάεφ. Όμως πέραν της ονομασίας, που είναι το πρωτεύον, πρέπει να απαντηθούν κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν ζητήματα ταυτότητας. Καταθέτω ορισμένους προβληματισμούς:

Πρώτον. Ποιος μάς εγγυάται ότι θα παραμείνει αυτή η σύνθετη ονομασία, πχ Άνω Μακεδονία; Μπορεί σε λίγους μήνες να συγκληθεί η Βουλή στα Σκόπια και να αποφασίσει την απόρριψη του όρου Άνω και την παραμονή μόνον του όρου Μακεδονία. Τότε τα Σκόπια θα έχουν ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με την ελληνική υπογραφή και ουδείς θα μπορεί να τιμωρήσει το γειτονικό κράτος. Θυμίζω την περίπτωση της πρώην Υπεριορδανίας, Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βρετανοί δημιούργησαν ένα νέο κράτος στη Μέση Ανατολή ονομάζοντάς το Transjordan. Στα ελληνικά το αποκαλούσαμε Υπεριορδανία. Μετά από λίγα χρόνια οι Ιορδανοί βουλευτές αποφάσισαν να αποβάλει η χώρα τους το πρώτο συνθετικό (Trans) και να ονομάζεται μόνο Jordan, Ιορδανία. 

Ο Ιορδάνης ποταμός είναι το όνομα που έχει ιστορική και συμβολική σημασία για τους κατοίκους της Μέσης Ανατολής, όπως η Μακεδονία είναι το ιστορικά φορτισμένο όνομα για τους Βαλκανικούς λαούς. Ποιος θα προστατεύσει την Ελλάδα αν οι Σκοπιανοί απορρίψουν αργότερα τον γεωγραφικό προσδιορισμό;

Δεύτερον. Ποια θα είναι η εθνικότητα των κατοίκων της Νέας ή Άνω ή Βόρειας ή Βαρντάρσκα κλπ Μακεδονίας; Θα ονομάζονται διεθνώς Νεομακεδόνες ή Ανωμακεδόνες ή Βορειομακεδόνες ή Βαρνταρσκομακεδόνες; Προφανώς όχι. Μακεδόνες θα λέγονται. Άρα η Ελλάδα ουσιαστικά δεν θα έχει λυσει το πρόβλημα. Οι ΗΠΑ- USA έχουν πολίτες Αμερικανούς και όχι Ηνωμενοπολιτειάτες. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πολίτες Βρετανούς και όχι Ηνωμενοβασιλειάτες ούτε καν Μεγαλοβρετανούς! Θα προβάλλονται διεθνώς μία ψευδεπίγραφη μακεδονική εθνότητα και μία κατασκευασμένη επί Τίτο «μακεδονική» γλώσσα. Αυτά τα ερωτήματα τα έχει απαντήσει η επισπεύδουσα ελληνική κυβέρνηση;

Τρίτον. Εμείς οι Έλληνες πολίτες που γεννηθήκαμε στη Μακεδονία θα μπορούμε άραγε να αποκαλούμαστε Μακεδόνες; Με τη σύνθετη ονομασία τα Σκόπια θα είναι κράτος που θα λέγεται Μακεδονία και με την ελληνική υπογραφή. Ενώ η Ελλάδα απλώς θα έχει γεωγραφικό διαμέρισμα με το όνομα Μακεδονία. Μήπως τελικά η Άνω κλπ Μακεδονία θα απαιτήσει τη διαγραφή ελληνικών ονομασιών όπως πχ. Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Αεροδρόμιο Μακεδονία κ.ά; Εγώ, λοιπόν, που γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη πώς θα ονομάζομαι για να ξεχωρίζω απο το κράτος με τη σύνθετη ονομασία; Παλαιομακεδόνας, Νοτιομακεδόνας, Κατωμακεδόνας ή κάτι άλλο; Θυμίζω ότι το 2007 είχαν διαρρεύσει σε αθηναϊκές εφημερίδες αποσπάσματα από προτάσεις του μεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς, ο οποίος πρότεινε να περιορισθεί η χρήση των όρων Μακεδονία/ Μακεδονικός από την Ελλάδα.

Το πρόβλημα είναι πολυσύνθετο. Ας προστατεύσουμε την ταυτότητά μας!

Πηγη

Ο λοιμός στην Αθήνα το 430 π.Χ.

Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος διήρκεσε 27 χρόνια, από το 431 έως το 404 π.Χ., με την έναρξη των εχθροπραξιών να χρεώνεται στην Πελοποννησιακή πλευρά, αν και όλες οι προηγούμενες πρωτοβουλίες στοχευμένης πολιτικής όξυνσης βάρυναν την πλευρά των Αθηναίων.

Γιατί η Αθήνα ήταν βέβαιη ότι, αν κατόρθωνε να εξωθήσει τους γεωστρατηγικούς της αντιπάλους σε ανοιχτή πλέον σύρραξη, θα έβγαινε νικήτρια, εξασφαλίζοντας την ηγεμονία της όχι μόνον στο Αιγαίο, αλλά και σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. Πράγματι, επί σειρά ετών, η Αθήνα κινούσε όλα τα νήματα, είτε εφαρμόζοντας οικονομικούς κι εμπορικούς αποκλεισμούς, είτε επεμβαίνοντας στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων πόλεων.

Μέτων ο Αθηναίος, η ανακάλυψη της περιόδου της Σελήνης

Περίπου το 432 π.Χ. από το Μέτωνα, έναν αστρονόμο Αθηναίο, έγινε η ανακάλυψη της περιόδου της Σελήνης που αποτελείται από 19 χρόνια, στης οποίας το τέλος, η Νέα Σελήνη γίνεται στην ίδια....ημέρα του έτους. Ο κύκλος αυτός ονομάζεται ακόμα, “Μετωνικός ενιαυτός” και “η περί του Ηλίου περιφορών των εννεκαιδεκαετηρίδων”...

Πάνω σε αυτό τοποθέτησε ο Μέτωνας, εκ του ασφαλούς τις διορθώσεις του Σεληνιακού ημερολογίου. Υπολόγισε και απεικόνισε τα 19 χρόνια με 235 σεληνιακούς μήνες που συνίστανται από 6.939 μέρες και 16,5 ώρες. Αυτό το διαχώρισε σε 125 γεμάτους μήνες από 30 ημέρες και σε 110 ατελείς μήνες με σύνολο 29 ημέρες ο καθένας, που τους αποκάλεσε Σεληνιακούς μήνες.

H ζωή της Ολυμπιάδας μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Η Ιστορία δεν μνημονεύει πάντα αυτούς που κινούν τα νήματα. Πολλές φορές λησμονεί , ξεχνάει και αφήνει για πάντα στην λήθη λεπτομέρειες, που όμως στην εποχή τους ήταν αυτές που μπορεί να άλλαξαν τον ρου ολόκληρης της Ιστορίας.

Ενώ το εντυπωσιακό μνημείο της Αμφίπολης αρχίζει σιγά – σιγά και σπάει την σιωπή του φανερώνοντας τα καλά κρυμμένα μυστικά του, δεν συμβαίνει το ίδιο και την Ιστορία της εποχής.

Πώς κατάφερναν οι αρχαίοι Έλληνες από όλη την Ελλάδα να μαζεύονται Μαντείο των Δελφών μία συγκεκριμένη ημερομηνία;

Σύμφωνα λοιπόν με ερευνητές του Τμήματος Αρχαιολογίας και Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστήμιου τou Leicester, είναι πιθανό ένα αίνιγμα 2.700 ετών να βρήκε την απάντησή του!

Το μυστήριο γύρω από το Μαντείο των Δελφών, ήταν το εξής: πώς κατάφερναν οι αρχαίοι από όλη την Ελλάδα – συχνά και από τη Μεσόγειο-, να μαζεύονται από παντού μία συγκεκριμένη ημερομηνία στο Μαντείο, αφού δεν υπήρχε κάποιο κοινό ημερολόγιο για όλες τις περιoxές;

Πως προέκυψε το φίδι να θεωρειται ο προστάτης του σπιτιού

Αρχέγονο πνεύμα γονιμότητας και ευφορίας, η πρώτη περί θείου αντίληψη, βοηθός του ανθρώπου στη δημιουργικότητά του. Η λατρεία του είναι αρχαιότερη του Δωδεκάθεου. Οι γιορτές του, [πρόποσις, πιθοίγια] συνδέονται και με τη Διονυσιακή λατρεία.

Υποτίθεται πως ο Αγαθοδαίμων άρχισε να λατρεύεται σα φίδι στους Αλεξανδρινούς χρόνους, αλλά είχε στοιχεία φιδολατρείας ανέκαθεν [πχ στα πιθοίγια, έβγαινε από το πιθάρι] Πρέπει να σχετίζεται σε ένα βαθμό με τους ιερούς δράκοντες [φίδια] που παρουσιάζονταν στις Διονυσιακές τελετές. Ήταν ακόμη χθόνια θεότητα [του θανάτου].

Στον Αγαθοδαίμονα έπιναν ανέρωτο κρασί [πράγμα εξαιρετικά σπάνιο] και έκαναν ταυτόχρονη πρόποση στο Δία. Αυτό δείχνει την μεγάλη σημασία αυτής της σκοτεινής θεότητας, που μερικοί την ταυτίζουν με τον ίδιο τον Διόνυσο.
Οι Ορφικοί τον ταυτίζουν ακόμα και με τον βασιλιά του Ολύμπου: «Τον δαίμονα επικαλούμαι, τον μεγάλο τον καλό οδηγό, τον φρικτό, τον Μειλίχειο Δία, τον γεννήτορα όλων, τον ζωοδότη των θνητών…»
Εννοείται πως ο «Μειλίχειος Ζεύς» απεικονίζονταν σαν φίδι.

Οι Αλχημιστές έλεγαν πως ο Αγαθοδαίμων ήταν «ουροβόρος όφις», «θείος δράκων», θεός, ή ακόμη ένας αρχαιότατος Αιγύπτιος φιλόσοφος! [Λίγοι γνωρίζουν πως η Αλχημεία δεν είναι μεσαιωνική ή Αραβική απόκρυφη τέχνη, αλλά γέννημα θρέμμα της αρχαίας Ελλάδας]

Στο τέλος της αρχαιότητας, άρχισε πλέον να ταυτίζεται με Άγγελο. [Αγαθός, Αγαθηφόρος, Αγαθάγγελος, Ευάγγελος]

Ο Αγαθοδαίμων ταυτίζονταν με τον Σέραπι αλλά και τον Άμμωνα, που με την σειρά τους ταυτίζονταν επίσης με τον Δία. Απεικονίζονταν και σαν φίδι από τη μέση και κάτω, αλλά με την ουρά να καταλήγει σε φιδοκέφαλο. Σέραπις απεκαλείτο και «Μεγαλοδαίμων» Ένας παραπόταμος του Δέλτα του Νείλου βαφτίστηκε «Αγαθοδαίμων» στους Ελληνιστικούς χρόνους.

Μια αναφορά στον Αγαθοδαίμονα και το Μέγα Αλέξανδρο: «άρχισαν να χτίζουν την Αλεξάνδρεια» «συχνά παρουσιάζονταν ένα φίδι» [δράκων] «σε όσους δούλευαν σε αυτήν και τρομοκρατούσε τους εργάτες και διέκοπταν την εργασία λόγω της εφόδου του ζώου. Αυτό μεταβιβάστηκε στον Αλέξανδρο κι εκείνος διέταξε την επόμενη μέρα όπου το βρουν να το πιάσουν. Κι αφού πήραν την εντολή, όταν ήρθε το θηρίο στην αποκαλούμενη σήμερα Στοά, το έπιασαν και το σκότωσαν. Ο Αλέξανδρος διέταξε να ιδρυθεί εκεί ένα τέμενος προς τιμήν του, όπου το έθαψε. Και διέταξε εκεί δίπλα να αναρτηθούν στεφάνια εις μνήμην του επιφανέντος Αγαθού Δαίμονα».

«Κι όταν ιδρύθηκε το Ηρώο» [πρόκειται για άλλο μνημείο] σε ένα επιστύλιο /φθορά στο κείμενο/ «και ξεπήδησε από αυτό μεγάλο πλήθος φιδιών τα οποία σύρθηκαν και μπήκαν στα τέσσερα σπίτια που είχαν ήδη χτιστεί».
«Γι αυτό τα φίδια τούτα, όταν έμπαιναν στα σπίτια τα σέβονταν οι θυρωροί σαν Αγαθούς Δαίμονες. Γιατί δεν είναι δηλητηριώδη, αλλά αντιθέτως αυτά διώχνουν και όσα θεωρούνται δηλητηριώδη. Και προσφέρεται θυσία στον ίδιο τον Ήρωα που ανήκει στο γένος των φιδιών» (Ανάλογο μνημείο-Ηρώο ενός φιδιού-Ήρωα, βρέθηκε στην Αθήνα).

«Πρόσταξε μάλιστα ο Αλέξανδρος να δοθεί στάρι στους φύλακες των σπιτιών, κι εκείνοι το πήραν, το άλεσαν, το έκαναν χυλό, και το έδωσαν εκείνη την ημέρα τροφή στα φίδια. Από τότε μέχρι σήμερα κρατούν αυτό το έθιμο στην Αλεξάνδρεια, να στεφανώνουν τα ζώα στις 25…» (του μηνός) «…Τύβη, να γίνονται θυσίες στους Αγαθούς Δαίμονες που φυλάνε τα σπίτια και να κάνουν προσφορές χυλού»

Δημήτρης Σκουρτέλης



Πηγή